(Albert Cohen)

(Albert Cohen) - Novel znany z pracy przy tego typu projektach: «Nailcruncher» (1988), «Mangeclous, czyli zjadacz gwoździ» (1988),

Abraham Albert Cohen (16 sierpnia 1895 – 17 października 1981) był powieściopisarzem romaniocko-żydowskiego pochodzenia, urodzonym w Grecji, który pisał po francusku. Pracował jako urzędnik państwowy w różnych organizacjach międzynarodowych, takich jak Międzynarodowa Organizacja Pracy. W 1919 roku otrzymał obywatelstwo szwajcarskie.

Abraham Albert Cohen (gr. Αβραάμ Αλβέρτος Κοέν) urodził się w Korfu w Grecji w 1895 roku, w rodzinie żydowskiej. Rodzice Alberta, właściciele fabryki mydła, przeprowadzili się do Marsylii we Francji, gdy był dzieckiem. Albert Cohen opisuje ten okres w swojej powieści Le Livre de ma mère (Księga mojej matki). Uczył się w prywatnej szkole katolickiej. W 1904 roku rozpoczął naukę w liceum Lycée Thiers, gdzie poznał i zaprzyjaźnił się na całe życie z Marcelem Pagnolem, a ukończył je w 1913 roku.

W 1914 roku opuścił Marsylię i wyjechał do Genewy w Szwajcarii, gdzie zapisał się na studia prawnicze. Ukończył studia prawnicze w 1917 roku, a następnie w tym samym roku zapisał się na studia literackie, które kontynuował do 1919 roku. W 1919 roku został obywatelem szwajcarskim. W tym samym roku ożenił się z Elisabeth Brocher, która w 1921 roku urodziła ich córkę, Myriam. W 1924 roku jego żona zmarła na raka. W 1925 roku Albert Cohen został dyrektorem Revue Juive (Przegląd Żydowski), czasopisma, do którego wkładali artykuły m.in. Albert Einstein i Sigmund Freud. W latach 1926–1931 pracował jako urzędnik państwowy w Genewie. W 1933 roku poślubił swoją drugą żonę, Marianne Goss.

W czasie niemieckiej okupacji, w 1940 roku, Cohen uciekł do Bordeaux, a następnie do Londynu. Żydowska Agencja dla Palestyny powierzyła mu wówczas zadanie nawiązywania kontaktów z rządami na emigracji. 10 stycznia 1943 roku zmarła matka Cohena w Marsylii. W tym samym roku poznał swoją przyszłą trzecią żonę, Bellę Berkowich. W 1944 roku został prawnikiem Międzyrządowego Komitetu ds. Uchodźców. W 1947 roku Cohen powrócił do Genewy. W 1957 roku zrezygnował z propozycji objęcia stanowiska ambasadora Izraela, aby poświęcić się karierze literackiej.

Zmarł w Genewie w wieku 86 lat i został pochowany na cmentarzu żydowskim w Veyrier, w pobliżu Genewy.

Poprzez cztery różne książki, twórczość Cohena można postrzegać jako jedną długą fikcyjną autobiografię. Jest to historia promienistego Solala – alter ego Cohena – przystojnego i odnoszącego sukcesy urzędnika Ligi Narodów, którego charyzmatyczna tożsamość jest stałą walką między jego żydowskimi korzeniami a statusem społecznym.

Jego arcydzieło, Belle du Seigneur, pierwotnie zawierało powieść, która została później opublikowana jako Les Valeureux. Belle du Seigneur jest nazywane „księgą miłości” i opowiada o namiętnym, okrutnym, a jednocześnie realistycznym romansie Solala z Ariane Deume, zamężną kobietą niezamężną. W 1968 roku powieść otrzymała nagrodę Akademii Francuskiej. Od tego czasu jest jedną z najlepiej sprzedających się pozycji w prestiżowej kolekcji Gallimard White. W 2022 roku dzieła Cohena zostały wydane w prestiżowej Bibliothèque de la Pléiade.

Źródło: Artykuł "Albert Cohen (novelist)" z Wikipedii w języku angielskim, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Albert Cohen)

Cała filmografia (Albert Cohen)