Laraine Day (Laraine Day)

Laraine Day, z domu La Raine Johnson, była gwiazdą filmową lat 40. i 50. XX wieku. Wychowana w Utah w zamożnej rodzinie mormońskiej, jako młoda kobieta przyjechała do Hollywood i zadebiutowała na ekranie epizodyczną rolą w filmie "Stella Dallas". Przed sławą zagrała również biologiczną matkę "Boy", adoptowanego syna Tarzana i Jane, w filmie "Tarzan znajduje syna". Jej przełom nastąpił w 1939 roku wraz z niezwykle popularnymi sequelami "Dr Kildare". Day wcielała się w pielęgniarkę i obiekt westchnień Kildare'a w trzeciej aż do dziewiątej części serii "Dr Kildare", aż do momentu, gdy jej postać poślubiła lekarza w filmie "Dzień Ślubu Dr Kildare'a". Jako pani Kildare została wykluczona z kolejnej, i ostatniej, produkcji z Kildare'em.

W 1942 roku wystąpiła u boku Ayresa w niedocenianym melodramacie o zabójstwie toporem "Palce u okna". W kolejnych dekadach wśród jej pamiętnych filmów znalazły się dramat "Medalion" z narracją w narracji w narracji, komedia gangsterska "Pan Szczęściarz" oraz paranoiczny film "Poślubiłem komunistę". Była wśród gwiazdorskiej obsady dramatu o zagrożonym samolocie "Wysocy i potężni", a w filmie Hitchcocka "Korespondent zagraniczny" to Day zachęciła Joela McCrea do przedstawienia poruszającego raportu o nalocie bombowym w kulminacyjnym momencie filmu – subtelnego apelu Hitchcocka o przystąpienie Ameryki do II wojny światowej. Kiedy telewizja stała się opłacalnym źródłem dochodu, Day uznała mały ekran za bardziej atrakcyjny i mniej czasochłonny niż kręcenie filmów i stała się przede wszystkim aktorką telewizyjną. Prowadziła 15-minutowy serial podnoszących na duchu scenek "Marzenia na jawie z Laraine" oraz 15-minutowy codzienny talk-show z gwiazdami "Program Laraine Day". Żoną menedżera New York Giants, Leo Durochera, Day została jedną z pierwszych kobiecych reporterek sportowych, prowadząc wczesnopięćdziesiątkowy program baseballowy "Dzień z Giants" z zawodnikami Giants, który był emitowany na kanale 11 w Nowym Jorku. Jej ostatnim filmem był niskobudżetowy thriller "Trzeci głos" z 1960 roku, ale nadal sporadycznie występowała gościnnie w serialach telewizyjnych, takich jak "Love Boat", "Wyspa Fantazji", "Poirot" itp. do połowy lat 80. Po przejściu na emeryturę poświęciła resztę życia działalności w Kościele Mormonów, polityce Republikańskiej i różnorodnej pracy charytatywnej. Po śmierci swojego trzeciego męża, Michaela Grilikhesa, w marcu 2007 roku wróciła do rodzinnego Utah, gdzie zmarła w listopadzie w wieku 87 lat. Została pochowana w Forest Lawn Memorial Park, Hollywood Hills, Los Angeles, Kalifornia.