(Catherine Arley)

Pierrette Henriette Denise Marthe Pernot (20 grudnia 1922 – 25 lipca 2016), znana zawodowo jako Catherine Arley, była francuską powieściopisarką i aktorką.

Po ukończeniu szkoły średniej Catherine Arley wstąpiła do Narodowego Konserwatorium Sztuk Dramatycznych w Paryżu. Grała w teatrze ulicznym oraz w kilku filmach, biorąc udział w francuskiej produkcji „Fleuve étincelant” (Lśniąca rzeka) autorstwa Charlesa Langbridge'a Morgana. Zrezygnowała z kariery aktorskiej po wyjściu za mąż, co zbiegło się w czasie z wydaniem jej pierwszej powieści „Tu vas mourir” w 1953 roku w kolekcji „Oscar” wydawnictwa Éditions Denoël, redagowanej przez Marcela Duhamela. Mimo entuzjastycznego przyjęcia, jej druga powieść „La Femme de paille” (Słomiana kobieta), opowiadająca o oszustwie związanym z adopcją, została odrzucona przez każdego francuskiego wydawcę, któremu ją zaproponowała. Szukała więc wydawcy za granicą; powieść została ostatecznie wydana w Szwajcarii w 1954 roku, a następnie przetłumaczona na dwadzieścia cztery języki i zekranizowana przez Basila Deardena z Giną Lollobrigidą i Seanem Connerym w rolach głównych. Międzynarodowa sława wciąż nie pomogła jej jednak znaleźć wydawcy we Francji. W latach 1962–1972 opublikowała jedynie trzy powieści: „Le Talion” (1962), „Les Beaux Messieurs font comme ça” (1968), która zdobyła międzynarodową nagrodę w kategorii suspense, oraz „Les Valets d'épée” (1968).

Dopiero w 1972 roku udało jej się wydać książki we Francji: Pierre Geneva (pseudonim Marca Schweizer) zainaugurował serię „Suspense” wydawaną przez Eurédif, a ona stała się ich gwiazdorską autorką. Był to okres rozkwitu Arley, w którym opublikowała między innymi „Duel au premier sang” (1973, przeniesione na ekran przez Sergio Gobbiego pod tytułem „Blondy”), „Les Armures de sable” (1976) oraz „À tête reposée” (1976) – napisaną z wielką prostotą opowieść o tragedii ojca, którego dziecko zostało skazane na śmierć, która zdobyła w 1979 roku nagrodę za francuski suspense.

W 1980 roku wydawnictwo Eurédif zakończyło wydawanie serii kryminalnych. Przez dwa lata Arley publikowała nowe opowiadania oraz wznowienia swoich dzieł w serii „Le Masque”. Jej powieść „À cloche-cœur” otrzymała w 1981 roku nagrodę dla powieści przygodowych. W 1990 roku wydawnictwo Fleuve noir opublikowało zbiór Arley „En 5 sets”, jednak jej późniejsze powieści ukazywały się bezpośrednio w tłumaczeniach na język japoński, gdzie były natychmiast adaptowane na potrzeby telewizji. Arley stworzyła również adaptację teatralną „La Femme de paille”, która została wyemitowana w telewizji w 1976 roku.

Georges Rieben zauważył „jej zamiłowanie do dramatu romantycznego, jej zrozumienie kondycji ludzkiej, uwięzionej w drobnych nieszczęściach, podległej przeznaczeniu”. W swoich powieściach Arley wykazuje wielki zmysł budowania napięcia, nie wahając się dodawać momentów okrucieństwa i szczypt humorystycznych.

Dzięki międzynarodowej karierze Arley sprzedała ponad dwa miliony książek za pośrednictwem swojego angielskiego wydawcy Collins oraz amerykańskiego Random House. Pozostaje jedną z czołowych autorek dekady 1970–1980, wywalczywszy miejsce w literaturze francuskiej dla niekonformistycznej i amoralnej prozy detektywistycznej. Reputacja Arley we Francji ucierpiała z powodu braku odważnych wydawców, którzy w tamtym czasie preferowali styl roman noir i neo-polar.

Arley zmarła w Paryżu 25 lipca 2016 roku w wieku 93 lat.