(Anatoli Boukreev)
Fabryka
Aktor (1),
Data urodzenia
1958-01-16
(Anatoli Boukreev) - znany z pracy przy tego typu projektach:
Anatoli Nikolaevich Boukreïev (ros. Анато́лий Никола́евич Букре́ев), urodzony 16 stycznia 1958 roku w Korkino, a zmarły 25 grudnia 1997 roku na Annapurnie, był kazachskim alpinistą i przewodnikiem górskim.
Zdobywszy dziesięć z czternastu ośmiotysięczników na świecie, w tym siedem bez użycia sztucznej tlenoterapii, jest uważany za jednego z najwybitniejszych himalaistów swoich czasów. Zasłynął swoją rolą w tragedii na Mount Everest z 1996 roku. Boukreïev urodził się w styczniu 1958 roku w Korkino, na rosyjskim Uralu. Po ukończeniu szkoły średniej wstąpił na Uniwersytet w Czelabińsku, gdzie studiował fizykę i uzyskał stopień naukowy w 1979 roku. W 1989 roku odniósł swój pierwszy wielki sukces w Himalajach, będąc częścią radzieckiej ekspedycji wspinającej się na Kangczendzongę, trzeci najwyższy szczyt świata. Bukreïev spędził znaczną część swojego życia w Kazachstanie, którego obywatelstwo uzyskał po rozpadzie Związku Radzieckiego.
W maju 1996 roku Bukreïev został zatrudniony przez firmę Mountain Madness jako przewodnik komercyjnej ekspedycji prowadzonej przez Scotta Fischera, której celem było wprowadzenie ośmiu osób na szczyt Everestu. Podczas schodzenia zespół został zaskoczony gwałtowną śnieżycą. Dziennikarz Jon Krakauer, który był częścią innego zespołu obecnego na Everestcie podczas tragedii (Adventure Consultants założonej przez Roba Halla), donosi, że Bukreïev wszedł na szczyt bez sztucznego tlenu. Według Krakauera postawa ta uniemożliwiła mu pełne wykorzystanie swoich możliwości w roli przewodnika – krytykę tę podzielili niektórzy z jego kolegów przewodników. Zarzucano mu również zbyt szybkie zejście ze szczytu.
Podczas burzy kazachski przewodnik był jednym z głównych architektów ratunku dla zagubionych alpinistów. Boukreyev dwukrotnie wspinał się w stronę szczytu w samym środku śnieżycy, ryzykując własnym życiem. Zdołał uratować trzech wspinaczy z ekspedycji (Tima Madsena, Charlotte Fox i Sandy Hill Pittman), którzy zgubili się podczas schodzenia do Obozu IV (7 906 m) znajdującego się na Południowym Siodle. Byli oni oślepieni i zdezorientowani przez burzę oraz zapadający zmrok i skierowali się w stronę wschodniej części Południowego Siodła oraz ściany Kangshung, podczas gdy obóz znajdował się w jego zachodniej części. Podjął również desperacką próbę ratunku Fischera, który utknął wyżej w górach, lecz gdy dotarł na miejsce, ten był już martwy. Film „Everest” z 2015 roku w reżyserii Baltasara Kormákura jest inspirowany tą heroiczną akcją ratunkową.
17 maja, po dwóch dniach odpoczynku w bazie, zdobył Lhotse przez Południowe Siodło.
Zginął 25 grudnia 1997 roku, porwany przez lawinę podczas próby zimowego wejścia na Annapurnę południową ścianą w towarzystwie Simone Moro i Dmitrija Sobolewa. 6 grudnia 1997 roku American Alpine Club przyznał mu nagrodę David A. Sowles Memorial Award za heroizm w ratowaniu alpinistów zagubionych w burzy.
Zdobywszy dziesięć z czternastu ośmiotysięczników na świecie, w tym siedem bez użycia sztucznej tlenoterapii, jest uważany za jednego z najwybitniejszych himalaistów swoich czasów. Zasłynął swoją rolą w tragedii na Mount Everest z 1996 roku. Boukreïev urodził się w styczniu 1958 roku w Korkino, na rosyjskim Uralu. Po ukończeniu szkoły średniej wstąpił na Uniwersytet w Czelabińsku, gdzie studiował fizykę i uzyskał stopień naukowy w 1979 roku. W 1989 roku odniósł swój pierwszy wielki sukces w Himalajach, będąc częścią radzieckiej ekspedycji wspinającej się na Kangczendzongę, trzeci najwyższy szczyt świata. Bukreïev spędził znaczną część swojego życia w Kazachstanie, którego obywatelstwo uzyskał po rozpadzie Związku Radzieckiego.
W maju 1996 roku Bukreïev został zatrudniony przez firmę Mountain Madness jako przewodnik komercyjnej ekspedycji prowadzonej przez Scotta Fischera, której celem było wprowadzenie ośmiu osób na szczyt Everestu. Podczas schodzenia zespół został zaskoczony gwałtowną śnieżycą. Dziennikarz Jon Krakauer, który był częścią innego zespołu obecnego na Everestcie podczas tragedii (Adventure Consultants założonej przez Roba Halla), donosi, że Bukreïev wszedł na szczyt bez sztucznego tlenu. Według Krakauera postawa ta uniemożliwiła mu pełne wykorzystanie swoich możliwości w roli przewodnika – krytykę tę podzielili niektórzy z jego kolegów przewodników. Zarzucano mu również zbyt szybkie zejście ze szczytu.
Podczas burzy kazachski przewodnik był jednym z głównych architektów ratunku dla zagubionych alpinistów. Boukreyev dwukrotnie wspinał się w stronę szczytu w samym środku śnieżycy, ryzykując własnym życiem. Zdołał uratować trzech wspinaczy z ekspedycji (Tima Madsena, Charlotte Fox i Sandy Hill Pittman), którzy zgubili się podczas schodzenia do Obozu IV (7 906 m) znajdującego się na Południowym Siodle. Byli oni oślepieni i zdezorientowani przez burzę oraz zapadający zmrok i skierowali się w stronę wschodniej części Południowego Siodła oraz ściany Kangshung, podczas gdy obóz znajdował się w jego zachodniej części. Podjął również desperacką próbę ratunku Fischera, który utknął wyżej w górach, lecz gdy dotarł na miejsce, ten był już martwy. Film „Everest” z 2015 roku w reżyserii Baltasara Kormákura jest inspirowany tą heroiczną akcją ratunkową.
17 maja, po dwóch dniach odpoczynku w bazie, zdobył Lhotse przez Południowe Siodło.
Zginął 25 grudnia 1997 roku, porwany przez lawinę podczas próby zimowego wejścia na Annapurnę południową ścianą w towarzystwie Simone Moro i Dmitrija Sobolewa. 6 grudnia 1997 roku American Alpine Club przyznał mu nagrodę David A. Sowles Memorial Award za heroizm w ratowaniu alpinistów zagubionych w burzy.
Co sądzisz o (Anatoli Boukreev)?
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
