Inger Stiwens (Inger Stevens)

Inger Stiwens (Inger Stevens) - znana z pracy przy takich projektach: «The World, the Flesh and the Devil» (1959), «The World, the Flesh and the Devil» (1959), «The World, the Flesh and the Devil» (1959), «The World, the Flesh and the Devil» (1959), «Hang 'em High» (1968),

Inger Stevens (urodzona jako Ingrid Stensland; 18 października 1934 – 30 kwietnia 1970)[1] była szwedzko-amerykańską aktorką filmową, telewizyjną i teatralną.

Stevens urodziła się w Sztokholmie w Szwecji jako najstarsze dziecko Pera Gustafa i Lisbet Stensland. Gdy miała sześć lat, matka opuściła rodzinę (zabierając ze sobą najmłodszego syna, Petera). Wkrótce potem ojciec Stevens przeniósł się do Stanów Zjednoczonych, pozostawiając ją i jej brata, Olę, pod opieką służącej, a później u ciotki w Lidingö w pobliżu Sztokholmu. W 1944 roku wraz z bratem przeprowadziła się do Stanów Zjednoczonych, gdzie zamieszkała z ojcem i jego nową żoną w Nowym Jorku, gdzie ojciec wykładał na Uniwersytecie Columbia. W wieku 13 lat Stevens przeprowadziła się z rodziną do Manhattan w Kansas, gdzie jej ojciec uczył na Kansas State University. Stevens uczęszczała do Manhattan High School.

W wieku 16 lat uciekła z domu do Kansas City, gdzie występowała w rewii burleskowych. Mając 18 lat, opuściła Kansas City i wróciła do Nowego Jorku, gdzie pracowała jako tancerka w chórze oraz w dzielnicy krawieckiej (Garment District), uczęszczając jednocześnie na zajęcia w Actors Studio.

Stevens występowała w serialach telewizyjnych, reklamach i sztukach teatralnych, aż do momentu swojego wielkiego przełomu w filmie „Człowiek w ogniu” (Man on Fire) z Bingiem Crosbym w roli głównej.

Następnie przyszły role w większych produkcjach, w tym główna rola u boku Harry'ego Belafonte w filmie „Świat, ciało i diabeł” (The World, the Flesh and the Devil) z 1959 roku, jednak największy sukces odniosła w serialu telewizyjnym „Córka farmera” (The Farmer's Daughter, 1963–1966) u boku Williama Windoma. Wcześniej Stevens wystąpiła w odcinkach takich seriali jak „Bonanza”, „Route 66”, „Godzina Alfreda Hitchcocka”, „The Eleventh Hour”, „Sam Benedict”, „The Aquanuts” (serial z 1960 r.) oraz „Strefa zmierzchu”.

Po zakończeniu emisji „Córki farmera” w 1966 roku, Stevens wystąpiła w kilku filmach: „Poradnik dla żonatego” (A Guide for the Married Man, 1967) z Walterem Matthau, „Wysoko powieszeni” (Hang 'Em High) z Clintem Eastwoodem, „Piątka” (5 Card Stud) z Deanem Martinem i Robertem Mitchumem oraz „Madigan” z Henrym Fondą i Richardem Widmarkiem. W chwili śmierci Stevens próbowała ożywić swoją karierę telewizyjną w kryminalnym serialu dramatycznym „The Most Deadly Game”.

Jej pierwszym mężem był jej agent, Anthony Soglio, z którym była w związku małżeńskim od 1955 do 1957 roku.

W styczniu 1966 roku została mianowana do Rady Doradczej Instytutu Neuropsychiatrycznego UCLA przez ówczesnego gubernatora Kalifornii, Edmunda G. „Pata” Browna. Została również przewodniczącą Kalifornijskiej Rady dla Dzieci z Niepełnosprawnością Intelektualną. Jej ciotką była Karin Stensland Junker, autorka książki „Dziecko w szklanej kuli”.

Rankiem 30 kwietnia 1970 roku Lola McNally, była współlokatorka i towarzyszka Stevens, znalazła ją na podłodze w kuchni jej domu w Hollywood Hills. Według McNally, gdy zawołała Stevens, ta otworzyła oczy, uniosła głowę i próbowała coś powiedzieć, ale nie była w stanie wydać żadnego dźwięku. McNally przekazała policji, że rozmawiała ze Stevens poprzedniego wieczoru i nie zauważyła żadnych oznak niepokoju. Stevens zmarła w karetce w drodze do szpitala. Po przyjeździe ratownicy zdjęli z jej brody mały plaster, pod którym znajdowała się niewielka ilość świeżej krwi sączącej się z nacięcia, które wyglądało na zadane kilka godzin wcześniej. Koroner hrabstwa Los Angeles, dr Thomas Noguchi, przypisał śmierć Stevens „ostremu zatruciu barbituranami”, co ostatecznie uznano za samobójstwo.

Najważniejsze dzieła Inger Stiwens (Inger Stevens)

Cała filmografia Inger Stiwens (Inger Stevens)