Eric Porter (Eric Porter)

Przez pięć dekad aż do śmierci na raka jelita grubego w 1995 roku, Eric Porter był niezwykle szanowanym aktorem szekspirowskim, jednak ironią losu jest to, że międzynarodową sławę przyniósł mu projekt spoza tej dziedziny – wybitna rola w znakomitym miniserialu „Saga rodu Forsyte’ów” (1967), za którą otrzymał nagrodę BAFTA. Syn Richarda Johna Portera i Phoebe Elizabeth Spall, Porter najpierw uczęszczał do Wimbledon Technical College, a następnie zadebiutował na scenie w roli epizodycznej w spektaklu „Dwunastu nocy” Williama Szekspira w lutym 1945 roku w Arts Theatre w Cambridge. Grał w teatrach repertuarowych, aż do momentu odbycia obowiązkowej służby wojskowej w RAF w latach wojennych. Wczesne powojenne sukcesy obejmowały występy w prestiżowych trupach Sir Donalda Wolfita i Sir Barry’ego Jacksona. Do jego ulubionych ról w repertuarze należały z czasem „Makbet”, „Król Lear” oraz „Wujek Wania”. W 1959 roku otrzymał nagrodę Evening Standard Award za rolę w „Rosmersholm”. Po dołączeniu do Royal Shakespeare Company w 1960 roku, przez dziesięciolecia pozostawał jednym z jej najważniejszych i najbardziej cenionych członków. Porter zadebiutował w filmie w połowie swojej kariery, mając 36 lat, w produkcji „Upadek Imperium Rzymskiego” (1964), ale to BBC uczyniło go międzynarodową gwiazdą dzięki roli zawsze nienagannego, lecz intensywnie emocjonalnego i niestabilnego Soamesa Forsyte'a. W tym serialu przełamano tabu poprzez scenę brutalnego gwałtu, o której dyskutowano przez wiele miesięcy. Wraz z nowo zdobytą sławą przyszły główne role w mniej znaczących filmach, takich jak „Zaginiony kontynent” (1968) i „Dłonie rozrywacza” (1971), którym Porter dodał klasy w tych klimatycznych horrorach. Z drugiej strony, aktor często angażował się w wysokiej jakości miniseriale telewizyjne, w tym „Anna Karenina” (1977), „Klejnot w koronie” (1984) oraz „Oliver Twist” (1985) (w roli Fagina), przenosząc na ekran także wiele dzieł klasycznych, takich jak „Cyrano de Bergerac”, „Człowiek i nadczłowiek” czy „Makbet”.