(Jean Babilée)

Jean Babilée (właściwie Jean Gutman(n); ur. 3 lutego 1923, zm. 30 stycznia 2014) był wybitnym francuskim tancerzem i choreografem drugiej połowy XX wieku. Uznaje się go za jednego z największych wykonawców baletu nowoczesnego oraz pierwszego francuskiego tancerza, który zdobył międzynarodowe uznanie. Babilée nazywano „enfant terrible tańca”.

Urodzony w Paryżu w 1923 roku jako syn lekarza, Babilée studiował w szkole baletowej Opery Paryskiej w latach 1936–1940. Jego kariera taneczna została przerwana podczas II wojny światowej ze względu na żydowskie pochodzenie ze strony ojca. Opuścił Paryż w 1940 roku, gdy Wehrmacht zbliżał się do miasta, lecz na początku 1942 roku powrócił, by tańczyć w Balecie Opery Paryskiej. Ledwo uniknął wywózki do Auschwitz podczas łapanki w Vel' d'Hiv w Paryżu 16 lipca 1942 roku. Na początku 1943 roku opuścił miasto, aby uniknąć przymusowej deportacji do Niemiec w charakterze robotnika przymusowego. Resztę wojny spędził w ruchu oporu, walcząc w oddziałach Maquis w Touraine.

Po wojnie Babilée powrócił do tańca, dołączając do Soirées de la Danse, które później przekształciły się w Les Ballets des Champs-Élysées. Jego nazwisko urodzinowe brzmiało Jean Gutmann, jednak w celach zawodowych przyjął panieńskie nazwisko matki. Babilée odniósł największe sukcesy jako członek Les Ballets des Champs-Élysées oraz Les Ballets de Paris. W latach 1945–1950 był pierwszym tancerzem Ballets des Champs-Élysées, dla których stworzył role w baletach takich jak „Jeu de cartes”, „Le Jeune Homme et la Mort” Jeana Cocteau, „L'Amour et son amour” oraz „Till Eulenspiegel”. W kilku z tych dzieł występował u boku swojej żony, primabaleriny Nathalie Philippart. W latach 40. Babilée szybko zyskał sławę dzięki swojej sprawności fizycznej. Mówiono, że skacze lepiej niż jakikolwiek tancerz od czasów Nidżyńskiego, a podczas premiery „Le Jeune Homme et la Mort” w 1946 roku przez minutę wisiał na szubienicy, podtrzymując się jedynie jedną ręką owiniętą wokół filaru.

W latach 50. występował jako gość Le Ballet de l'Opéra de Paris oraz American Ballet Theatre, zanim założył własny zespół, Les Ballets Jean Babilée. W 1972 i 1973 roku pełnił funkcję dyrektora Ballet du Rhin w Strasburgu. Na początku lat 80. Maurice Béjart stworzył dla niego solówkę „Life”. W 1984 roku, w wieku 61 lat, wystąpił w „Le Jeune Homme et la Mort” z Ballet de Marseille.

Pojawiał się również jako aktor teatralny oraz w kilku filmach.

Dokumentalny film z 2000 roku „Le Mystère Babilée” w reżyserii Patricka Bensarda rekonstruuje karierę Babilée poprzez wywiady z tancerzem, fragmenty jego prac choreograficznych oraz wspomnienia obserwatorów i współpracowników, w tym Béjarta, Christiana Lacroix, Jean-Paula Goude i Yvette Chauviré.

Źródło: Artykuł „Jean Babilée” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.