Gi Beart (Guy Béart)

Guy Béhart-Hasson (16 lipca 1930 – 16 września 2015), znany jako Guy Béart, był francuskim piosenkarzem i kompozytorem.

Béart urodził się w Kairze w Egipcie w sefardyjskiej rodzinie żydowskiej (pierwotnie nazwisko zapisywano jako Béhar-Hassan), która w czasie jego dzieciństwa szukała schronienia w Libanie. Jego matką była Amélia (Taral), a ojcem David Béhart-Hasson. Ze względu na pracę ojca jako księgowego i konsultanta biznesowego rodzina często się przeprowadzała, przez co dzieciństwo spędził nie tylko w Egipcie, ale także we Francji, Grecji i Meksyku. Rodzina osiedliła się w Libanie, gdzie w wieku od dziesięciu do siedemnastu lat odebrał edukację średnią. W wieku siedemnastu lat uzyskał francuski bakalareat z matematyki podstawowej w International College of Beirut; to właśnie tam rozwinęła się jego pasja do muzyki, która skłoniła go do wyjazdu do Paryża na studia w „École nationale de musique”. Oprócz muzyki uzyskał również dyplom inżyniera.

Po śmierci ojca w 1952 roku młody Béhart zdecydował się na karierę inżynierską, aby pomóc w utrzymaniu rodziny, studiując w prestiżowej École nationale des ponts et chaussées. Jednocześnie zapisał się jednak do paryskiej École nationale de musique, gdzie studiował grę na skrzypcach i mandolinie, a w wolnym czasie pisał piosenki i występował w paryskich kabaretach, grając na gitarze i śpiewając pod pseudonimem „Guy Béart”. Gdy wersja jednej z jego piosenek w wykonaniu popularnego wówczas artysty odniosła ogromny sukces, wzrosło zapotrzebowanie na jego talent kompozytorski i zaczął pisać utwory m.in. dla Juliette Gréco. Pod opieką uznanego producenta muzycznego Jacques'a Canettiego oraz muzyka Borisa Viana wydał własny album, który w 1958 roku zdobył prestiżową nagrodę Grand Prix de l'Académie du Disque français.

Z natury nieśmiały Béart początkowo zmagał się z tremą, co dało o sobie znać podczas jego debiutu koncertowego w paryskim Olympia. Jego największy sukces przyszedł wraz z napisaniem ścieżki dźwiękowej do filmu z 1958 roku pt. „L'Eau vive” (w USA znany jako „Girl and the River”). Utwór tytułowy filmu jest uważany za klasykę tzw. francuskiej chanson. Mimo nagłego wzrostu sławy, kariera wokalna Béarta została wkrótce przyćmiona przez nadchodzącą falę amerykańskiego rock and rolla. Jednak dzięki przebranżowieniu się na prowadzącego program telewizyjny z udziałem gwiazd muzyki z różnych gatunków, pozostał w centrum uwagi opinii publicznej i ostatecznie powrócił do nagrywania muzyki.

Z pierwszą żoną, Cécile de Bonnefoy du Charmel, miał córkę Ève (ur. 1959).

W 1963 roku z drugą żoną, Geneviève Galéa (pseudonim Geneviève Guillery), doczekał się córki Emmanuelle, która w przyszłości została aktorką. ...

Źródło: Artykuł „Guy Béart” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA.