(Dolores Gray)

(Dolores Gray) - znana z pracy przy takich projektach: «Designing Woman» (1957), «Designing Woman» (1957), «Mr. Skeffington» (1944), «Pan Skeffington» (1944),

Dolores Gray (7 czerwca 1924 – 26 czerwca 2002) była amerykańską aktorką teatralną i filmową. W trakcie swojej udanej kariery muzycznej zaśpiewała partię Marilyn Monroe na ścieżce dźwiękowej albumu Decca do filmu "Nie ma interesu jak show-biznes" (1954).

Urodzona jako Dolores Stein, córka Barbary Gray i Henry’ego Steina w Chicago, Dolores Gray podpisała krótko kontrakt z MGM, występując w filmach "Kismet" (1955) i "Zawsze piękna pogoda" (1955).

Wśród jej licznych ról teatralnych znalazły się występy w przedstawieniach "Dwaj na balkonie" (1951), "Karnawał we Flandrii" (1953), "Destry jedzie znowu" (1959), "Sherry!" (1967) i "42. Ulica" (1986). Zagrała również główną rolę w "Annie Get Your Gun" w Londynie (1947).

Gray otrzymała nagrodę Tony za rolę w "Karnawale we Flandrii", mimo że ten broadwayowski musical, ze scenariuszem Prestona Sturgesa, był grany tylko przez sześć wieczorów. W związku z tym posiada rekord, którego prawdopodobnie nie uda się pobić: najkrótszy czas trwania spektaklu, który zdobył nagrodę Tony.

Najbardziej znana była z ról teatralnych. Raz wspominała: „Jakim darem byłoby posiadanie trwalszego zapisu. Występ sceniczny jest taki, jaki jest, a potem znika. Kiedy widzę filmy w telewizji, myślę: ‘Jak wspaniale to mieć’. Ale po co patrzeć wstecz? Podejmowałam decyzje, których podjęłam. Nie mogę tego zmienić."

24 września 1966 roku Dolores Gray wyszła za mąż za Andrew J. Crevolina, kalifornijskiego biznesmena i właściciela wyścigowych koni Thoroughbred, który wygrał Kentucky Derby w 1954 roku. Pomimo błędnych doniesień w mediach o ich rozwodzie, pozostali małżeństwem aż do jego śmierci w 1992 roku.

Powyższy opis pochodzi z artykułu Dolores Gray na Wikipedii, udostępnionego na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów na Wikipedii.

Najważniejsze dzieła (Dolores Gray)

Cała filmografia (Dolores Gray)