(Mari Blanchard)

(Mari Blanchard) - znana z pracy przy takich projektach: «McLintock!» (1963), «McLintock!» (1963), «Destry» (1954), «Destry» (1954),

Drobna, atrakcyjna Mari Blanchard rzadko miała szczęście. Córka potentata naftowego i psychoterapeutki cierpiała od dziewiątego roku życia na ciężkie zapalenie mózgu, które pokrzyżowało jej nadzieje na karierę baletnicy. Przez kilka lat ciężko pracowała nad rehabilitacją sparaliżowanych kończyn, pływając, a później nawet występując na trapezach w cyrku Cole Brothers. Za namową rodziców, uczęszczała następnie na Uniwersytet Południowej Kalifornii, gdzie studiowała prawo międzynarodowe, by ostatecznie porzucić studia na semestr przed uzyskaniem dyplomu. Jej studia uniwersyteckie również nie zaowocowały karierą. Pod koniec lat 40. XX wieku dołączyła do agencji Conover jako modelka reklamowa, a jednocześnie była promowana przez znanego rysownika i pisarza Ala Cappa, stając się inspiracją dla jednej z postaci w jego komiksie Li'l Abner.

W wyniku ogłoszenia na ostatniej stronie "The Hollywood Reporter", Mari podpisała kontrakt z Paramount. Jednak jej wczesne doświadczenia w branży filmowej okazały się niezadowalające, a większość jej ról ograniczała się do epizodów i niewielkich występów. W filmie "Dziesięciu Mężnych" (1951) na przykład, ograniczono ją do symbolicznego spaceru ulicą, kręcąc parasolem i uwodzicielsko uśmiechając się do członków Legii Cudzoziemców. Dopiero przejście do Universal poprawiło nieco jej sytuację, dzięki roli drugoplanowej (wraz z Victorem Mature) w filmie "Słoneczne Woale Bagdadu" (1953). Potem znów wszystko potoczyło się gorzej. Burt Lancaster, współproducent i gwiazda (wraz z Garym Cooperem doskonałego westernu "Vera Cruz" z 1954 roku), chciał Mari jako swoją partnerkę, ale Universal odmówił jej wypuszczenia do United Artists i zakazał przyjęcia lukratywnej roli (Denise Darcel ostatecznie ją otrzymała). Mari straciła również główną rolę w znacznie mniej znaczącym filmie "Saskatchewan" (1954) na rzecz Shelley Winters. Zamiast tego obsadzono ją jako Wenecką Królową Allurę w jednym z najmniej ekscytujących filmów z udziału komediowego duetu Abbott i Costello – "Abbott i Costello na Marsie" (1953).

Mari ostatecznie otrzymała godną rolę główną w westernie "Destry" (1954) u boku Audie Murphy’ego. Remake klasycznego filmu "Destry Rides Again" (1939), została obsadzona w roli Marlene Dietrich i dołożyła wszelkich starań, aby zmienić swój wygląd, sczerniając włosy, aby uniknąć porównań do wielkiej gwiazdy. Nawet imię jej postaci zostało zmienione z 'Frenchy' na 'Brandy'. "Destry" nie obyło się bez problemów. Panowało napięcie między nią a reżyserem Georgem Marshallem (który wyreżyserował również oryginalną wersję), a Mari doznała urazu twarzy w wyniku sceny walki. Film został dobrze przyjęty przez krytyków, ale niestety Universal nie przedłużył kontraktu z Miss Blanchard, a jej kariera weszła w spiralę upadku.

Pracując na zlecenie mniejszych studiów, zagrała pacjentkę z gruźlicą, której wstrzyknięto serum, zamieniające ją w morderczynię w stylu Mr. Hyde'a w bulwersującym filmie "Ona Diabeł" (1957) (podczas kręcenia filmów prawie zmarła na ostre zapalenie wyrostka robaczkowego). Mari pojawiła się następnie w Republic w całkowicie zapomnianym filmie "Brak Miejsca do Lądowania" (1958), zanim na krótko wystąpiła w swoim własnym, krótkotrwałym serialu przygodowym "Klondike" (1960). Jej ostatnią znaczącą rolą była rola wesołej i lubianej madam w komedii westernowej Johna Wayne'a "McLintock!" (1963). W tym samym roku Mari Blanchard zachorowała na raka, który odebrał jej życie w 1970 roku w wieku zaledwie 47 lat.

Najważniejsze dzieła (Mari Blanchard)

Cała filmografia (Mari Blanchard)