Anémone (Anémone)

Anémone (Anémone) - znana z pracy przy takich projektach: «Santa Claus Is a Stinker» (1982), «Święty Mikołaj to śmieć» (1982), «Little Nicholas» (2009), «Mikołajek» (2009), «Singles» (1982),

Anne Bourguignon, znana jako Anemone, była francuską aktorką i scenarzystką, urodzoną 9 sierpnia 1950 roku w 15. dzielnicy Paryża w małżeństwie André Bourguignona, psychiatry, i Claire Justin-Besançon; zmarła 30 kwietnia 2019 roku w Poitiers (departament Vienne). W 1988 roku zdobyła nagrodę Césara dla najlepszej aktorki za rolę Marcelle w filmie „Le Grand Chemin”. Była matką dwojga dzieci: Jacoba i Lilly.

Dzieciństwo spędziła w Château Mauras, rodzinnej posiadłości w Bommes w Gironde. Po nauce w szkole podstawowej i średniej Sainte-Marie-des-Invalides (obecnie Paul Claudel-d'Hulst), w liceum Victor-Duruy, w szkołach Gaudéchaux i Jaillard, w kolegium Sévigné w ramach kongregacji kanoniczek św. Augustyna z Kongregacji Notre-Dame (w klasztorze Notre-Dame-des-Oiseaux w Megève, w instytucie Saint-Pierre Fourier w Brunoy) oraz w Instytucie Notre-Dame w Épernay, kontynuowała edukację na Uniwersytecie Paryż-III, a następnie na Uniwersytecie Paryż-X. Anemone rozpoczęła swoją karierę w teatrach kawiarnianych z trupą Splendid. Pseudonim przyjęła od pierwszego filmu, w którym zagrała – „Anemone” Philippe’a Garrela. To Coluche zaproponował jej pierwszą wielką rolę kinową w filmie „Nie będziecie mieć Alzacji i Lotringii” z 1977 roku. W 1979 roku wystawiła na scenie sztukę napisaną przez trupę Splendid, „Le Père Noël est un junkie”. Rola Thérèse przyniosła jej ogromny sukces u publiczności, który został potwierdzony i wzmocniony przez ekranizację sztuki w reżyserii Jean-Marie’go Poiré.

W latach 80. była niezwykle popularną aktorką, grającą w wielu komediach, takich jak: „Ma Femme S'Appelle Reviens”, „Les Babas-Cool”, „Pour Cent Briques, T'As Plus Rien...”, „Le Quart d'Heure Américain” oraz „Le Mariage Du Siècle”, do którego napisała większość scenariusza. Od 1985 roku Michel Deville („Peril in the home”, „Aux petits bonheurs”), a następnie Jean-Loup Hubert oferowali jej bardziej poważne role. Były to udane zmiany wizerunku, czego zwieńczeniem była nagroda Césara dla najlepszej aktorki za film „Le Grand Chemin” w 1988 roku. W latach 90. była mniej aktywna, współpracując z Tonie Marshall („Pas Très Catholique”, „Enfants De Bastard”), Romainem Goupilem („Mom”) czy Christine Pascal w „Le Petit Prince A Dit”. W 1996 roku wystąpiła w adaptacji komiksu Bineta „Les Bidochon”. W 2010 roku powróciła na ekrany w filmie „Les Amours Secrètes” w reżyserii Francka Phelizona. Następnie zwróciła się ku teatrowi, grając w „Skąpcu” w reżyserii Rogera Planchona, w „Mademoiselle Werner” w Théâtre des Variétés oraz w „Les Noeuds Au Mouchoir” w Palais des Glaces, co pod koniec 2017 roku ogłosiła jako swój ostatni spektakl.

W grudniu 2017 roku zapowiedziała, że z końcem roku definitywnie zakończy karierę. W tym samym wywiadzie przedstawiła bardzo krytyczne i rozczarowane spojrzenie na to, co stało się ze światem w ogóle, a w szczególności z show-biznesem. Podobnie jak jej brat, była aktywistką walczącą o powrót do bardziej etycznego i ekologicznego społeczeństwa. Anemone zdecydowała się zamieszkać na wsi, w małej miejscowości Sainte-Soline (Deux-Sèvres) w pobliżu Lezay.

Anemone zmarła 30 kwietnia 2019 roku w wieku 68 lat w Poitiers (Vienne) na raka płuc. Przyznała, że była „zagorzałą palaczką”. Jej pogrzeb odbył się 9 maja w Poitiers, gdzie została skremowana.

Najważniejsze dzieła Anémone (Anémone)

Cała filmografia Anémone (Anémone)