(André Delvaux)

(André Delvaux) - Director, Writer, Scenario Writer znany z pracy przy tego typu projektach: «Babel opéra, ou la répétition de Don Juan de Wolfgang Amadeus Mozart» (1985), «Babel opéra, ou la répétition de Don Juan de Wolfgang Amadeus Mozart» (1985),

André Albert Auguste Delvaux (21 marca 1926 – 4 października 2002) był belgijskim reżyserem filmowym. W 1962 roku współzałożył szkołę filmową INSAS i jest uważany za twórcę belgijskiego kina narodowego. Zyskał międzynarodowe uznanie dzięki reżyserii filmów nurtu realizmu magicznego, adaptując dzieła takich pisarzy jak Johan Daisne, Julien Gracq i Marguerite Yourcenar.

Delvaux otrzymał Nagrodę Louisa Delluca za film „Spotkanie w Bray” (1971) oraz Nagrodę André Cavensa za filmy „Kobieta między wilkiem a psem” (1979) i „Otchłań” (1988). W 1996 roku król Belgii nadał mu tytuł barona. Jego imieniem nazwano Académie André Delvaux, a w 2011 roku pośmiertnie przyznano mu pierwszą Honorową Nagrodę Magritte.

André Albert Auguste Delvaux urodził się 21 marca 1926 roku w Heverlee w Belgii. Studiował grę na fortepianie w Królewskim Konserwatorium w Brukseli, a na początku dwudziestych lat życia pracował jako pianista przy filmach niemych w belgiej cinémathece. Studiował prawo oraz filologię niemiecką na Wolnym Uniwersytecie w Brukseli, po czym pracował jako nauczyciel.

Kariera filmowa Delvaux rozpoczęła się w 1954 roku, kiedy zaczął tworzyć dla nadawcy RTB dokumenty telewizyjne o reżyserach filmowych. W 1960 roku zrealizował m.in. czteroczęściową serię o Federico Fellinim. W 1959 roku współreżyserował z Jeanem Brismée krótkometrażowym filmem fabularnym „La Planète fauve”. W 1962 roku współzałożył w Brukseli szkołę filmową INSAS i został kierownikiem wydziału reżyserii. Od tego momentu kino stało się jego głównym zajęciem.

Dwa pierwsze pełnometrażowe filmy Delvaux oparto na książkach Johana Daisne.

Delvaux zwrócił na siebie międzynarodową uwagę swoim pierwszym pełnometrażowym obrazem „Człowiek, który krótko ściął włosy” (1965), opartym na powieści Johana Daisne o tym samym tytule. Kolejną adaptacją Daisne był film „Jedna noc... pociąg” z 1968 roku. Był to jego pierwszy kolorowy film, który dzielił z poprzednim kilka elementów: postać nieuprzejmego nauczyciela, tragiczne zakończenie oraz konfrontację miłości ze śmiercią. Film „Spotkanie w Bray” (1971), luźno oparty na noweli Juliena Gracqa „Król Kofetua”, rozgrywa się podczas I wojny światowej i kładzie duży nacisk na atmosferę. W filmie zagrali Mathieu Carrière, Roger Van Hool, Bulle Ogier i Anna Karina. Obraz ten stał się przełomem w karierze Delvaux, ponieważ sukces krytyczny pozwolił mu na swobodniejszy dobór tematów.

„Belle” (1973) opowiada o romansie z kochanką, która może być, lecz nie musi, postacią wyimaginowaną. „Kobieta między wilkiem a psem” (1979), której akcja toczy się w okupowanej przez Niemców Flandrii podczas II wojny światowej, należy do bardziej realistycznych filmów Delvaux. Opowiada o kobiecie rozdartej między belgijskim ruchem oporu a kolaborującym mężem. Malarska „Benvenuta” (1983), oparta na książce Suzanne Lilar „La Confession anonyme”, bawi się rzeczywistością i wyobraźnią poprzez historię scenarzysty adaptującego powieść na potrzeby filmu. Ostatnim pełnometrażowym filmem Delvaux był jego największy projekt, „Otchłań” (1988). Film jest dramatem epizodycznym osadzonym w Europie XVI wieku, opartym na książce Marguerite Yourcenar. Podobnie jak „Belle” i „Kobieta między wilkiem a psem”, „Otchłań” wystawiła w głównym konkursie Festiwalu Filmowego w Cannes. Ostatni krótkometrażowy film Delvaux, „1001 filmów”, został zaprezentowany jako pokaz specjalny na Festiwalu Filmowym w Cannes w 1989 roku.

Źródło: Artykuł „André Delvaux” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (André Delvaux)

Cała filmografia (André Delvaux)