(Madleen Kane)

Madleen Kane (urodzona jako Madeleine Flerkell 4 marca 1958 roku w Malmö w Szwecji) jest szwedzką modelką i piosenkarką. Jako była modelka agencji Elite (wzrost 180 cm, waga 47 kg), od 17. roku życia pracowała dla niemieckiego magazynu modowego Burda Moden. Ukazały się jej półnagie zdjęcia w dwóch numerach magazynu Playboy (w kwietniu 1978 roku w wydaniu francuskim oraz w kwietniu 1979 roku w wydaniu hiszpańskim). Ponadto pod koniec lat 70. i na początku lat 80. miała pięć hitów w pierwszej dziesiątce listy US Hot Dance Music/Club Play.

W wieku 20 lat Madleen została odkryta przez J.C. Friedericha, właściciela Boona Music productions. Stała się popularną piosenkarką, wydając w 1978 roku album „Rough Diamond”, który zdobył uznanie nie tylko w USA, ale na całym świecie. Jej kariera muzyczna nabrała tempa po wydaniu w 1979 roku utworu „Cheri”. Debiutancki album Madleen, „Rough Diamond” (1978), został pierwotnie wydany we Francji przez CBS, a wkrótce potem w Ameryce Północnej przez Warner Bros. Płyta stała się hitem listy Billboard Dance Chart. Na ten album nagrała disco-wersję utworu „C'est si bon”. Produkcją albumu zajął się paryski zespół producentów: Michaele, Lana i Paul Sébastian, którzy współpracowali również z Theo Vanessem oraz przy utworze „Argentina Forever” zespołu Pacific Blue.

„Cheri” (1979) była drugą publikacją Kane wydaną przez CBS Disques S.A. / Warner Bros., zawierającą utwór „Forbidden Love” – dramatyczne „popowe opus” w aranżacji Thora Baldurssona. Suita ze strony A, składająca się z utworu tytułowego „Forbidden Love”, jego części „Fire In My Heart” oraz „Secret Love Affair”, przyniosła jej kolejny klubowy hit, który trwał ponad 15 minut. Jim Burgess przygotował remiks na singiel, który został skrócony do nieco ponad ośmiu minut. Ballada „You and I” stała się jednym z ulubionych utworów granych na weselach w Kanadzie.

W przeciwieństwie do wydań północnoamerykańskich, francuskie wersje „Rough Diamond” i „Cheri” posiadały rozkładane okładki. Ponadto amerykały miks „Forbidden Love” różni się od wersji wydanych w innych krajach. Utwór „I Want You, Need You, Love You” został pominięty w wydaniu północnoamerykańskim.

Na początku lat 80. Madleen przeszła do Chalet Records, części Prelude Records, gdzie wydała swój trzeci album, „Sounds Of Love” (1980). Znajdował się na nim utwór „Cherchez Pas”, który był bardziej „elektroniczny” w porównaniu do jej zwykłych symfonicznych piosenek disco i dotarł do 18. miejsca w Szwecji. Madleen współpracowała później z producentami Giorgio Moroderem i Pete Bellotte. Giorgio Moroder pojawił się ze swoimi miksami w 1981 roku przy utworze „Don't wanna Lose You”, co pomogło w sprzedaży albumu w klubach, lecz nie przełożyło się już na obecność w radiach. Singiel „You Can” (1981), utrzymany w stylistyce „Flashdance”, spędził trzy tygodnie na szczycie listy Billboard Dance. W lutym 1982 roku dotarł również do 77. miejsca na liście Billboard Hot 100, będąc jedynym utworem Kane w tym zestawieniu. Następnie ukazał się album „Don't Wanna Lose You”. Został on ponownie wydany przez Chalet Records, należące do jej ówczesnego męża Jean-Claude'a Friedericha, i dystrybuowany przez promotora muzyki tanecznej Toma Haydena oraz jego firmę TSR Record Company, która miała stać się kolejną wytwórnią Madleen. Inne wielkie hity to: „Playing For Time”, „You Can”, „I'm No Angel”, „Fire in My Heart”. ...

Źródło: Artykuł „Madleen Kane” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.