(Monty) - znany z pracy przy tego typu projektach:
Jacques Bulostin (ur. 18 lutego 1943), znany w swojej karierze wokalnej jako Monty, a później jako Jacques Monty, to francuski piosenkarz, autor tekstów i producent muzyczny.
Urodził się w Chezal-Benoît w departamencie Cher. Grał na pianinie i studiował w Konserwatorium Paryskim oraz w Académie de la Grande Chaumière, jednak dążył do zostania piosenkarzem i kompozytorem. W 1963 roku podpisał kontrakt z wytwórnią Barclay, gdzie nadano mu sceniczny pseudonim Monty. Szybko stał się jednym z najpopularniejszych wokalistów we Francji w erze muzyki yé-yé; koncertował z Claude'em François i od 1964 roku odnosił sukcesy z utworami takimi jak „Même si je suis fou”, „Un verre de whisky” (oparty na piosence Marvina Gaye'a „Can I Get a Witness”) oraz „Ce n'est pas vrai”. Wiele z jego hitowych singli zostało zaaranżowanych przez Jacques'a Loussiera. Monty często pisał własne teksty do amerykańskich piosenek pop, a z czasem zaczął pisać utwory dla innych artystów, m.in. dla Érica Chardena („Le monde est gris, le monde est bleu”), Sheili („Petite fille de français moyen”), France Gall („Mon p'tit soldat”) oraz Dalidy („Mama”). W 1966 roku zastąpił Daniela Filipacchiego jako prowadzący popularny program radiowy „Salut les copains” w stacji Europe n° 1.
W 1970 roku powrócił na szczyty francuskich list przebojów z utworem „La fête au village”. Założył własną wytwórnię płytową Monty i coraz częściej pracował jako producent muzyczny i kompozytor. W 1974 roku, występując pod nazwiskiem Jacques Bulostin, skomponował muzykę do filmu „Les Violons du bal”, który został zaprezentowany na Festiwalu Filmowym w Cannes. W 1976 roku odniósł kolejny sukces, pisząc i produkując utwór „Allez les verts”, stworzony dla kibiców klubu piłkarskiego AS Saint-Étienne. W latach 80. pracował w Nowym Jorku dla wytwórni Warner Brothers Records, gdzie uczestniczył m.in. w nagraniach Stevie Wondera i Michaela Jacksona.
Po powrocie do Francji wziął udział w trasie koncertowej „Génération Âge tendre” w latach 2013/14, promującej artystów z lat 60. i 70. W 2017 roku opublikował autobiografię pt. „Ma vie en vert du showbiz au chaudron”.