(Bernard Gavoty)

Bernard Georges-Marie Gavoty (2 kwietnia 1908 – 24 października 1981) był dwudziestowiecznym francuskim organistą, muzykologiem, krytykiem muzycznym i prowadzącym programy publicystyczne.

Bernard Gavoty urodził się w 1908 roku w 8. dzielnicy Paryża, stolicy Francji, jako syn Raymonda Gavotego (posła departamentu Var; 11 marca 1866 – 20 stycznia 1937 w Paryżu) i Geneviève Magimel (9 października 1875 w Paryżu – 17 października 1946 tamże).

Po nauce u Louisa Vierne'a Bernard Gavoty wstąpił do Konserwatorium Paryskiego, gdzie w klasie organowej jego kolegami byli między innymi Denise Launay, Michel Boulnois, Antoine Reboulot, Félicien Wolff i Jean-Jacques Grunenwald.

Zajmował szczególne miejsce wśród uczniów Marcela Dupré w Konserwatorium. Słynął jako błyskotliwy mówca i wyrafinowany pisarz. Jako wielki orator wygłosił liczne wykłady, zwłaszcza dla organizacji Jeunesses musicales de France, a w gazecie „Le Figaro” był znanym krytykiem muzycznym, piszącym pod pseudonimem Clarendon – nawiązaniem do głównego bohatera „Eugenii” Beaumarchais.

W 1942 roku został mianowany organistą tytularnym wielkich organów kościoła Saint-Louis des Invalides, które w 1955 roku kazał przebudować firmie Beuchet-Debierre w stylu neoklasycznym. W latach 50. i 60. często występował w jedynym wówczas kanale telewizyjnym, opowiadając o muzyce klasycznej jej miłośnikom. W 1976 roku został wybrany członkiem Académie des Beaux-Arts, gdzie zastąpił Juliena Caina w sekcji członków wolnych.

Był również inżynierem rolnikiem, po ukończeniu Institut national agronomique, oraz winiarzem w regionie Côtes de Provence.

W 1944 roku Bernard Gavoty poślubił Victoire Vignon (1916–2003). Mieli dwie córki: Marie-Ange (ur. 1945) i Cécile (ur. 1949).

Gavoty zmarł jesienią 1981 roku w 7. dzielnicy Paryża w wieku 73 lat.

Źródło: Artykuł „Bernard Gavoty” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.