(Régine Crespin)

Régine Crespin (23 lutego 1927 – 5 lipca 2007) była francuską śpiewaczką, która w latach 1950–1989 prowadziła znaczącą międzynarodową karierę w operze i na scenie koncertowej. Karierę rozpoczęła od partii z repertuaru sopranu dramatycznego i spinto, zdobywając szczególne uznanie w rolach bohaterek oper Wagnera i Straussa. Z czasem poszerzyła swój repertuar o opery włoskie, francuskie, niemieckie i rosyjskie z różnych epok muzycznych. Na początku lat 70. Crespin po raz pierwszy zaczęła odczuwać problemy z głosem, co ostatecznie skłoniło ją do wykonywania partii z repertuaru mezzosopranowego. Przez całą swoją karierę była powszechnie podziwiana za elegancję, ciepło i subtelność śpiewu, szczególnie w repertuarze operowym francuskim i niemieckim.

Crespin rozpoczęła karierę we Francji, odnosząc pierwsze sukcesy krytyczne w prowincji na początku lat 50., a w połowie tej dekady stała się stałą solistką Opéra National de Paris. Jej międzynarodowa kariera wystartowała w 1958 roku dzięki entuzjastycznie przyjętemu występowi w roli Kundry w „Parsifalu” Richarda Wagnera na Festiwalu w Bayreuth. Wkrótce pojawiła się w większości najważniejszych oper w Stanach Zjednoczonych i Europie, a także wystąpiła kilkakrotnie w Ameryce Południowej. Przez lata współpracowała z Metropolitan Opera w Nowym Jorku, gdzie w latach 1962–1987 wystąpiła ponad 125 razy. Crespin wycofała się ze sceny w 1989 roku, po czym przez wiele lat uczyła śpiewu w swojej alma mater, Conservatoire de Paris, oraz prowadziła liczne, uznane masterclassy w konserwatoriach i na uniwersytetach na całym świecie.

W uznaniu artystycznych dokonań Crespin, Konkurs Marguerite Long–Jacques Thibaud, który dotychczas był ograniczony do pianistów i skrzypków, został w 2011 roku rozszerzony o śpiewaków i przemianowany na Konkurs Long-Thibaud-Crespin.

Crespin urodziła się w Marsylii w 1927 roku. W wieku pięciu lat przeprowadziła się z rodziną do Nîmes, gdzie jej rodzice, Henri i Margherita, otworzyli duży sklep obuwniczy, który prowadzili przez wiele lat. Dzieciństwo Crespin nie było łatwe, naznaczone zarówno dorastaniem w czasie II wojny światowej, jak i alkoholizmem matki. Początkowo planowała zostać farmaceutką, jednak nie mogła podążyć tą drogą, ponieważ w wieku 16 lat nie zdała egzaminu dojrzałości (Baccalauréat). Do tego czasu ojciec nie pozwalał jej na naukę śpiewu. Jednak gdy wyniki egzaminów ograniczyły jej możliwości zawodowe, w końcu zgodził się na lekcje z czysto pragmatycznych pobudek. Kilka lat później zdobyła pierwszą nagrodę w konkursie śpiewu i w wieku dziewiętnastu lat wyjechała do Paryża, aby studiować w Conservatoire de Paris w klasach Suzanne Cesbon-Viseur, Paula Cabanela i Georges'a Jouatte'a. Cztery lata później, w 1950 roku, otrzymała pierwszą nagrodę w szkolnych konkursach scenicznych w kategoriach opery i opéra comique oraz drugą nagrodę w konkursie śpiewu. Tradycyjnie laureaci konkursów w Konserwatorium otrzymywali kontrakty w Opéra National de Paris, jednak Crespin z jakiegoś nieznanego powodu takiej oferty nie otrzymała. Stworzyło to nieco napiętą relację między Crespin a muzycznym establishmentem jej kraju, co rzutowało na wczesny etap jej kariery. ...