(Gabriel Tacchino) - znany z pracy przy tego typu projektach:
Gabriel Tacchino (4 sierpnia 1934 – 29 stycznia 2023) był francuskim pianistą klasycznym i pedagogiem.
Tacchino urodził się w Cannes 4 sierpnia 1934 roku. W latach 1947–1953 studiował w Konserwatorium Paryskim, gdzie jego nauczycielami byli m.in. Jacques Février i Marguerite Long. Uczył się również u Francisa Poulenca, będąc jedynym pianistą, który miał taką możliwość; w konsekwencji jego interpretacje utworów fortepianowych Poulenca zdradzają szczególny wgląd w intencje kompozytora.
Do jego wczesnych sukcesów należały nagrody w następujących konkursach: Konkurs Viotti (I nagroda, 1953), Konkurs Busoni (II nagroda, 1954), Międzynarodowy Konkurs Casella (I nagroda, 1954), Konkurs Genewski (ex aequo II nagroda z Malcolmem Fragerem, 1955) oraz Konkurs Marguerite Long-Jacques Thibaud (IV nagroda, 1957).
Kluczową rolę w rozpoczęciu kariery Tacchino odegrał Herbert von Karajan, angażując go do występów z różnymi orkiestrami, w tym z Filharmonią Berlińską. Jego debiut w Stanach Zjednoczonych miał miejsce w 1962 roku pod batutą Ericha Leinsdorfa z Boston Symphony Orchestra. Występował pod kierunkiem takich dyrygentów jak Pierre Monteux, André Cluytens, Jascha Horenstein, Riccardo Muti, Kent Nagano i wielu innych. Wśród orkiestr, z którymi współpracował, znalazły się m.in. London Symphony Orchestra, Philharmonia Orchestra, Orchestre de la Suisse Romande, English Chamber Orchestra, Orchestre de Paris, Orchestre National de France oraz Montreal Symphony Orchestra. Był również regularnie występującym solistą koncertowym i prowadził klasy mistrzowskie.
Tacchino grał także muzykę kameralną z wybitnymi artystami, takimi jak Isaac Stern, Jean-Pierre Rampal, Pierre Amoyal, Maxence Larrieu i inni.
W jego dorobku nagraniowym znajdują się m.in. kompletne utwory fortepianowe Poulenca (wydane ponownie przez EMI na pięciu płytach CD w 2005 roku), kompletne koncerty fortepianowe (po pięć) Saint-Saënsa i Prokofiewa dla wytwórni Vox, a także dzieła J. S. Bacha, Mozarta, Chopina, Francka, Griega, Debussy'ego, Satie, Ravela, Gershwina, Addinsella i innych dla takich wytwórni jak Erato Records i Pierre Verany.
Po pracy w swojej macierzystej uczelni, Konserwatorium Paryskim (1975–1994), wykładał później na Uniwersytecie Sztuk Pięknych i Muzyki (Geidai) w Tokio, Uniwersytecie Mozarteum w Salzburgu oraz w Schola Cantorum w Paryżu.
David Dubal napisał o Tacchino: „Wspaniały pianista. Jego gra jest pełna energii i starannie zaplanowana”.
Tacchino zmarł 29 stycznia 2023 roku w wieku 88 lat.