(Pierre Allain)

Pierre Allain, urodzony 7 stycznia 1904 roku w Mirebeau (Vienne) i zmarły 19 grudnia 2000 roku w Saint-Martin-d'Uriage (Isère), był francuskim taternikiem i wspinaczem. Był również wynalazcą innowacji technicznych w alpinizmie. Według ministra i alpinisty Pierre'a Mazeaud, Pierre Allain jest „pierwszym francuskim alpinistą”.

Pierre Allain, wychowany w Paryżu, odkrył pasję do gór podczas wakacji w Alpach w latach 20. XX wieku. W 1930 roku jego przyjaciel Robert Latour wprowadził go w świat wspinaczki w lasach Fontainebleau i Chamarande. Dołączył zatem do grupy „Bleau” (w skład której wchodzili m.in. Marcel Ichac, Pierre Chevalier, Jean Deudon, Raymond Gaché, Alain Le Ray, Jacques Boell). W 1930 roku odbył swój pierwszy prawdziwy sezon wysokogórski w Alpach wraz z Robertem Latourem. Podobnie jak inni paryscy taternicy, spędzał sezon letni w Alpach, a przez resztę roku wspinał się w Fontainebleau.

Do jego najważniejszych wejść należą: w 1933 roku pierwsze przejście południowo-zachodniej grani Aiguille du Fou z Robertem Latourem. W 1934 roku pierwsze wejście na południowo-zachodnią grań Pic Sans Nom z Jeanem Vernetem i Jeanem Charignonem oraz pierwsze wejście na ścianę południową La Meije do Glacier Carré z Jeanem Vernetem i Jeanem Leiningerem. W 1935 roku pierwsze wejście na ścianę północną Petit Dru z Raymondem Leiningerem, a następnie wytyczenie drogi „directissime” na ścianie południowej La Meije od Glacier Carré z Raymondem Leiningerem (zakończenie trasy wytyczonej w 1934 roku). Również pierwsze wejście na ścianę wschodnią Dent du Caïman z Raymondem Leiningerem. W 1936 roku wziął udział w pierwszej francuskiej wyprawie w Himalaje (Karakorum) wraz z towarzyszami: Jeanem Leiningerem, Marcelem Ichacem, Jeanem Charignonem i innymi. Lina szturmowa prowadzona przez Pierre'a Allaina dotarła do wysokości 6850 metrów, po czym z powodu burzy monsunowej, która nadeszła trzy tygodnie wcześniej niż zwykle, zespół musiał zawrócić. W 1937 roku pierwsze wejście na grań wschodnią Dent du Crocodile z braćmi Jeanem i Raymondem Leiningerami oraz pierwsze wejście na grań północno-wschodnią Grands Charmoz z Yvesem Feutrenem. W 1938 roku pierwsze przejście (bez asekuracji liną) Le Doigt de l’Etala w Petits Charmoz z Jeanem Leiningerem. Próba wejścia na ostrogę Walkera w Grandes Jorasses z Raymondem Leiningerem, w której zostali pokonani kilka dni później przez Włochów pod wodzą Riccardo Cassina. W 1944 roku uczestniczył w wyzwoleniu doliny Arve spod niemieckiej okupacji. Nastąpiły kolejne alpejskie dokonania: w 1945 roku przejście Aiguilles de Chamonix od Plan do Grands Charmoz z Guyem Pouletem. 1946: trzecie wejście na ostrogę Walkera (w Grandes Jorasses) z Guyem Pouletem, René Ferletem i Jacquesem Poincenotem. 1947: pierwsze wejście na ścianę południowo-zachodnią Cardinal z F. Aubertem, Auguste'em Fixem i J. Rousseau. Pierwsze wejście na ścianę zachodnią Blaitière z Auguste'em Fixem. W 1950 roku pierwsze przejście grani północno-zachodniej Grands Charmoz z Marcelem Schatzem. Będąc człowiekiem skromnym, przede wszystkim rzemieślnikiem, Pierre Allain odmówił objęcia prezydentury w Grupie Wysokich Gór (GHM), która zrzeszała elitę francuskiego, a nawet światowego alpinizmu. W 1963 roku Pierre Allain opuścił Paryż, aby na stałe osiedlić się w Alpach, w Uriage w Dauphiné. Poświęcał swój czas warsztatowi, w którym wytwarzał lekkie karabinki, drabiny jaskiniowe itp. W 1984 roku, w wieku 80 lat, wspiął się drogą Boella na La Dibona wraz ze swoim synem Paulem.