(Bernard Gorgeon)

(Bernard Gorgeon) - Koordynator kaskaderów znany z pracy przy tego typu projektach: «The Specialists» (1985), «Les Spécialistes» (1985),

Bernard Gorgeon, urodzony w 1953 roku w Marsylii, to francuski wspinacz, przewodnik górski i autor. Jest jedną z czołowych postaci francuskiego wspinactwa, a jego biografia jest nierozerwalnie spleciona z historią i kulturą wspinania na południu Francji.

Z wspinaniem zetknął się w wieku zaledwie dziesięciu lat w marsylskich calanques – to właśnie tam, w towarzystwie ojca, pasjonata i samouka, wielbiącego alpinizm oraz klasykę Rébuffata, kształtowały się jego pierwsze wspomnienia jako wspinacza. Dzieciństwo dzielił między szkołę a skały, spędzając cenne chwile na eksploracji regionalnych urwisk z konopnymi linami w dłoniach – symbolami epoki naznaczonej wolnością i pomysłowością.

W latach 70. Gorgeon należał do nonkonformistycznego ruchu młodzieżowego, który zrewolucjonizował wspinaczkę, dążąc do zerwania z tradycyjnymi praktykami i wynalezienia nowego stylu życia. Wraz z Patrickiem Edlingerem i innymi towarzyszami przyczynił się do powstania i demokratyzacji wspinaczki wolnej, która stała się prawdziwą filozofią i sposobem bycia. Był jednym z pionierów stałych ubezpieczeń, członkiem klubu inwestującego w wytyczanie i zabezpieczanie dróg oraz przewodnikiem górskim, który nie ograniczał swojej działalności jedynie do alpinizmu.

Bernard Gorgeon jest rozpoznawalny przede wszystkim dzięki „wynalezieniu” pierwszych dróg w Buoux, emblematycznym miejscu w Luberonie, które opisuje jako magiczną dolinę, gdzie skała jest „okrągła, miękka, dziurawa jak dziurawiec, szara, żółta, czerwona, zielona, świeża, tajemnicza, urzekająca, kojąca, przytulna... kokon, skarbnica”. Rejon Buoux szybko stał się przystankiem w drodze do „świętego Graala” wspinaczy: Verdon, którego Wielki Kanion pozostał w tamtym czasie w dużej mierze nieodkryty. Gorgeon wytyczył tam kilka legendarnych dróg, z których wiele stało się klasykami i zbudowało jego legendę. Współtworzył najważniejsze przewodniki, takie jak „Wspinaczka w Verdon, 500 najpiękniejszych dróg” oraz „Wspinaczka w Verdon, 984 drogi od 5b do 8c”, katalogując szlaki, które zapewniły temu miejscu międzynarodową sławę. Do najbardziej znaczących należą legendarne drogi w Buoux i Verdon, często wytyczane w epickich warunkach, łączące w sobie odwagę, humor i koleżeństwo. Był również pionierem praktykowania canyoningu w wąwozach Verdon.

Jego książka „Życie we wspinaniu, od konopi po Olimpiadę” (Glénat, 2021) odtwarza jego drogę z humorem, wrażliwością i duchem przygody, przywołując liczne wytyczone drogi w calanques, w Buoux, na górze Sainte-Victoire, a zwłaszcza w wąwozach Verdon, gdzie osiedlił się w La Palud-sur-Verdon jako przewodnik, w samym sercu tej świątyni wertykalności. Jego historia to także opowieść o wypadkach, przyjaźniach, wartościach wpisanych w tę dyscyplinę oraz przekazywaniu sztuki wspinania.

Poprzez swoją nietypową ścieżkę życiową uosabia ducha zespoży wspinaczkowego, piękno skały oraz specyficzną dla wspinaczy z południa sztukę życia – rozpiętą między skromnością, nonkonformizmem a wolnością.

Najważniejsze dzieła (Bernard Gorgeon)

Cała filmografia (Bernard Gorgeon)