Jaime Chávarri (Jaime Chávarri)

Hiszpański reżyser filmowy urodzony w Madrycie. Ukończył studia prawnicze, jednak nigdy nie praktykował zawodu prawnika. Później przez dwa lata studiował w Escuela Oficial de Cinematografía i pracował jako krytyk filmowy w magazynie „Film Ideal”, tworząc jednocześnie kilka krótkometrażowych filmów na taśmie super-8. Jego pierwszym solowym pełnometrażowym filmem była produkcja „Los viajes escolares” (1974). W 1976 roku wydał „El desencanto”, dokument biograficzny o poecie Leopoldo Panero, który został uhonorowany nagrodą dla najlepszego filmu przyznaną przez Círculo de Escritores Cinematográficos. W filmie „A un dios desconocido” (1977) wystąpił Héctor Alterio, a scenariusz napisał Elías Querejeta. Następnie powstały „Dedicatoria” (1980) oraz „Bearn o la sala de las muñecas” (1983), w których zagrali Fernando Rey, Imanol Arias i Ángela Molina. Jednym z jego najbardziej uznanych dzieł jest „Las bicicletas son para el verano” (1984), oparty na sztuce Fernando Fernána Gómeza. Film, w którym wystąpili Agustín González, Victoria Abril, Marisa Paredes i Gabino Diego, rozgrywa się w czasie hiszpańskiej wojny domowej. W „El río de oro” (1986) główną rolę zagrała Ángela Molina. Kolejnym obrazem był „Las cosas del querer” (1989), w scenariuszu którego uczestniczył Fernando Colomo. „Tierno verano de lujurias y azoteas” (1992) to komedia z udziałem Gabino Diego, Marisy Paredes i Imanola Ariasa. W 1994 roku wyreżyserował kontynuację „Las cosas del querer” z tymi samymi aktorami.

Rok później wypuścił „Gran Slalom” (1996) ze scenariuszem Rafaela Azcony. W filmie wystąpili między innymi Juanjo Puigcorbé i Pilar Bardem. W roku następnym wyreżyserował hiszpańsko-argentyńską koprodukcję zatytułowaną „Sus ojos se cerraron y el mundo sigue andando” (1997). W 2002 roku nakręcił „Besos para todos” z Emmą Suárez i Eloyem Azorínem, a w 2004 roku „El año del diluvio”, będący adaptacją powieści Eduardo Mendozy. Jego ostatnim pełnometrażowym filmem był „Camarón” (2005), do którego scenariusz napisał wspólnie z Álvaro del Amo. Film opiera się na biografii śpiewaka flamenco José Monje Cruza, znanego jako Camarón de la Isla, w którego wcielił się aktor Óscar Jaenada w znakomitej kreacji. Produkcja zdobyła trzy nagrody Goya w kategoriach: najlepsza kostiumy, najlepszy makijaż i fryzury oraz najlepsza rola męska.