José Isbert (José Isbert)

José Isbert (José Isbert) - znany z pracy przy tego typu projektach: «The Executioner» (1963), «El verdugo» (1963), «Welcome Mr. Marshall!» (1953), «¡Bienvenido, Mister Marshall!» (1953), «The Wheelchair» (1960),

José Isbert (prawdziwe nazwisko: José Ysbert Alvarruiz), znany również jako Pepe Isbert (ur. 3 marca 1886 w Madrycie – zm. 28 listopada 1966 w Madrycie), był hiszpańskim aktorem. W 1912 roku zadebiutował w krótkometrażowym filmie Asesinato y entierro de Don José Canalejas (grając Pardiñasa, anarchistę, który zabił José Canalejasa). W erze kina niemego pracował głównie w teatrze, grając role drugoplanowe w filmach, jednak wraz z nadejściem dźwięku powrócił na wielki ekran w komedii La pura verdad (1931) w reżyserii Floriána Reya. W latach 30. wystąpił w kilku filmach, m.in. w ¿Cuándo te suicidas? (1931) w reżyserii Manuela Romero, La bien pagada (1935) Eusebio Fernándeza Ardavína oraz El bailarín y el trabajador (1935) w reżyserii Luisa Marquiny, opartym na sztuce Jacinta Benavente. W latach 40. zyskał ogromną popularność w takich filmach jak Te quiero para mí (1944) i El testamento del virrey (1944), oba w reżyserii Ladislao Vajdy, Ella, él y sus millones (1944) Juana de Orduñi, El fantasma y doña Juanita (1945) Rafaela Gila oraz Pacto de silencio (1949) Antonia Romána. Najbardziej zapamiętano go z ról z lat 50. i 60., w klasykach reżyserowanych przez Luisa Garcíę Berlangę: Witaj panie Marshalle! (1953), Los jueves, milagro (1957) i El verdugo (1963), a także w arcydziele czarnej komedii El cochecito w reżyserii Marco Ferreri – wszystkie te scenariusze napisał Rafael Azcona. Grał dziadka w hiszpańskim klasyku La gran familia (1962) oraz w jego kontynuacji La gran familia... y uno más (1965), co przyniosło mu jeszcze większą sławę. Pepe Isbert zmarł w Madrycie w wieku 80 lat z powodu choroby serca. Został pochowany na cmentarzu w Tarazona de la Mancha w prowincji Albacete.

Najważniejsze dzieła José Isbert (José Isbert)

Cała filmografia José Isbert (José Isbert)