Żan Wiener (Jean Wiener)

Jean Wiener (lub Wiéner) (ur. 19 marca 1896 r. w 14. dzielnicy Paryża, zm. 8 czerwca 1982 r. w Paryżu) był francuskim pianistą i kompozytorem.

Wiener kształcił się w Konserwatorium Paryskim, gdzie studiował wraz z Dariusem Milhaudem, oraz współpracował z Erikiem Satie. Następnie rozpoczął karierę jako impresario koncertowy, kompozytor i pianista. Był pianistą rezydentem w barze Gaya, a później w Le Boeuf sur le Toit. W 1924 roku przypadkowe spotkanie z Clementem Doucetem (który zastąpił go w Le Boeuf) wprowadziło go w świat muzyki popularnej. Jako entuzjasta jazzu, Wiener zdobył wraz z Doucetem sławę w europejskich music-hallach jako duet pianistyczny występujący pod nazwą „Wiener et Doucet”, w ramach którego wykonywali muzykę klasyczną, hot dance oraz jazz. W latach 1925–1937 przyjaciele nagrali wiele utworów w duecie. Po zakończeniu wojny w 1945 roku Wiener w pełni poświęcił się kompozycji, w szczególności muzyce filmowej (pracował nad ponad 300 utworami), a także stworzył motyw muzyczny do programu o historii filmu „History speechless” (Historia bez słów) w ORTF.

Odegrał istotną rolę w promowaniu nowej muzyki, zarówno swoich przyjaciół z grupy Les Six (Milhaud, Poulenc itd.), jak i kompozytorów takich jak Schoenberg, Berg i Webern. W jego kompozycjach jazz łączy się z francuskim dowcipem i elegancją.

Jego córka, Elizabeth Wiener, jest aktorką, piosenkarką i autorką tekstów.

W 1978 roku Jean Wiener opublikował swoje wspomnienia pod tytułem „Allegro Appassionato”.

Źródło: Artykuł „Jean Wiener” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.