Jacek Kaczmarski (Jacek Kaczmarski)

Jacek Kaczmarski (Jacek Kaczmarski) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Blind Chance» (1987), «Przypadek» (1987),

Jacek Marcin Kaczmarski (22 marca 1957, Warszawa – 10 kwietnia 2004, Gdańsk) był polskim piosenkarzem, singer-songwriterem, poetą i autorem.

Dzięki swojemu zaangażowaniu w walkę o wolną Polskę, niezależną od radzieckich wpływów, Kaczmarski był przez wielu uważany za głos antykomunistycznego ruchu „Solidarność” w latach 80. Jego utwory krytykowały panujący reżim i odwoływały się do tradycji patriotycznego oporu Polaków. Do dziś jest najbardziej znany z piosenek protestu o tematyce społecznej i politycznej (m.in. „Mury”, „Obława”). Był jednak bardziej poetą niż politycznym piosenkarzem, a jego teksty nie straciły na znaczeniu po upadku Związku Radzieckiego i bloku komunistycznego.

Zadebiutował w 1977 roku na Studenckim Festiwalu Piosenki, gdzie otrzymał pierwszą nagrodę za utwór „Obława”, oparty na piosence Władimira Wysockiego „Охота на волков”. W 1980 roku zdobył drugie miejsce na Festiwalu Piosenki w Opolu za utwór „Epitafium dla Włodzimierza Wysockiego”.

Kaczmarski zdecydował się na emigrację po wprowadzeniu stanu wojennego w Polsce w 1981 roku; powrót do kraju nie był mu możliwy aż do 1990 roku. Od 1982 roku pracował jako redaktor i dziennikarz w Radiu Wolna Europa, gdzie prowadził własny program „Kwadrans z Jackiem Kaczmarskim”.

Po powrocie do Polski (po negocjacjach Okrągłego Stołu, które położyły kres rządom komunistycznym) koncertował po kraju wraz ze swoim przyjacielem, artystą Zbigniewem Łapińskim. Trasa została zarejestrowana i wydana jako album „Live”, który w 2001 roku otrzymał status złotej płyty. Do jego pozostałych albumów należą m.in. „Mury”, „Nasza klasa”, „Raj”, „Muzeum”, „Pochwała łotrostwa” oraz „Wojna postu z karnawałem”. Kaczmarski szybko poczuł jednak rozczarowanie kierunkiem przemian w Polsce po 1989 roku i ostatecznie wyemigrował do Australii.

Kaczmarski znany był nie tylko z politycznie motywowanych tekstów, ale także z charakterystycznej, dynamicznej – a nawet agresywnej – gry na gitarze klasycznej oraz ekspresyjnego stylu wykonawczego. Jego głęboka wiedza nie tylko z zakresu historii Polski, ale i literatury klasycznej, pozwalała mu tworzyć w piosenkach różnorodne i wnikliwe powiązania między kulturami i epokami (np. „Powtórka z Odysei”, nawiązująca do Odysei Homera, czy „Lalka”, będąca mistrzowskim uderzeniem w samo serce przejmującej polskiej powieści). Występował przed bardzo zróżnicowaną publicznością: od grup przyjaciół w domach prywatnych, przez kampusy uniwersyteckie, aż po duże sale koncertowe w Polsce, Europie i Ameryce.

Pod koniec lat 90. u Kaczmarskiego zdiagnozowano raka krtani (przypisywanego silnemu paleniu tytoniu). Artysta nie był w stanie pokryć kosztów leczenia, w związku z czym zorganizowano ogólnopolską zbiórkę funduszy. Jacek Kaczmarski, obawiając się nieodwracalnej utraty głosu, nie zgodził się jednak na standardową terapię onkologiczną, decydując się zamiast tego na alternatywy, takie jak vilcacora i sangre de drago oraz inne „naturalne” środki.

W 2002 roku zdiagnozowano u niego raka krtani. Zmarł w szpitalu w Gdańsku w 2004 roku.

Najważniejsze dzieła Jacek Kaczmarski (Jacek Kaczmarski)

Cała filmografia Jacek Kaczmarski (Jacek Kaczmarski)