Jacek Kaczmarski (Jacek Kaczmarski)

Jacek Kaczmarski (Jacek Kaczmarski) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Blind Chance» (1987), «Przypadek» (1987),

Jacek Marcin Kaczmarski (22 marca 1957, Warszawa – 10 kwietnia 2004, Gdańsk) był polskim piosenkarzem, singer-songwriterem, poetą i autorem.

Wielu uważało Kaczmarskiego za głos antykomunistycznego ruchu „Solidarność” w latach 80., ze względu na jego oddanie sprawie wolnej Polski, niezależnej od radzieckich wpływów. Jego pieśni krytykowały panujący reżim i odwoływały się do polskiej tradycji patriotycznego oporu. Do dziś jest najbardziej znany z utworów protestacyjnych o tematyce społecznej i politycznej (m.in. „Mury”, „Obława”). Był jednak bardziej poetą niż politycznym piosenkarzem, a jego teksty nie straciły na znaczeniu po upadku Związku Radzieckiego i bloku komunistycznego.

Zadebiutował w 1977 roku na Festiwalu Piosenki Studenckiej, gdzie otrzymał pierwszą nagrodę za utwór „Obława”, oparty na piosence „Охота на волков” Władimira Wysockiego. W 1980 roku zdobył drugą nagrodę na Festiwalu w Opolu za „Epitafium dla Włodzimierza Wysockiego”.

Kaczmarski zdecydował się na emigrację po wprowadzeniu stanu wojennego w Polsce w 1981 roku i nie mógł wrócić do kraju aż do 1990 roku. Od 1982 roku pracował jako redaktor i dziennikarz w Radiu Wolna Europa, prowadząc własny program „Kwadrans z Jackiem Kaczmarskim”.

Po powrocie do Polski (po negocjacjach Okrągłego Stołu, które położyły kres rządom komunistycznym) koncertował po kraju wraz ze swoim przyjacielem i artystą Zbigniewem Łapińskim. Trasa została zarejestrowana i wydana jako album „Live”, który w 2001 roku otrzymał status złotej płyty. Do jego pozostałych albumów należą m.in. „Mury”, „Nasza klasa”, „Raj”, „Muzeum”, „Pochwała łotrostwa” oraz „Wojna postu z karnawałem”. Kaczmarski szybko poczuł jednak rozczarowanie kierunkiem przemian w Polsce po 1989 roku i ostatecznie wyemigrował do Australii.

Kaczmarski był znany nie tylko z politycznie zaangażowanych tekstów, ale także z charakterystycznej, dynamicznej – a wręcz agresywnej – gry na gitarze klasycznej oraz ekspresyjnego stylu wykonawczego. Głęboka wiedza nie tylko z zakresu historii Polski, ale i literatury klasycznej, pozwalała mu na tworzenie w pieśniach wielu błyskotliwych powiązań między kulturami i epokami (np. „Powtórka z Odysei”, nawiązująca do „Odysei” Homera, czy „Lalka”, będąca mistrzowskim uderzeniem w samo serce porywającej polskiej powieści). Występował przed bardzo zróżnicowaną publicznością: od grup przyjaciół w domach prywatnych, przez kluby studenckie, aż po duże sale koncertowe w Polsce, Europie i Ameryce.

Pod koniec lat 90. u Kaczmarskiego zdiagnozowano raka krtani (przypisywanego silnemu paleniu tytoniu). Artystę nie było stać na koszty leczenia, w związku z czym zorganizowano ogólnopolską zbiórkę funduszy. Jednak Jacek Kaczmarski, obawiając się nieodwracalnej utraty głosu, nie zgodził się na standardową terapię onkologiczną, decydując się zamiast tego na metody alternatywne, takie jak vilcacora i sangre de drago, oraz inne „naturalne” środki.

W 2002 roku zdiagnozowano u Kaczmarskiego zaawansowanego raka krtani. Zmarł w szpitalu w Gdańsku w 2004 roku.

Najważniejsze dzieła Jacek Kaczmarski (Jacek Kaczmarski)

Cała filmografia Jacek Kaczmarski (Jacek Kaczmarski)