(Clyde Barrow)

Clyde Chestnut Barrow urodził się w 1909 roku w biednej rodzinie rolniczej w miejscowości Telico w hrabstwie Ellis w Teksasie. Był piątym z siedmiorga dzieci Henry’ego Basila Barrowa (1874–1957) i Cumie Talithy Walker (1874–1942). Na początku lat 20. rodzina przeprowadziła się do Dallas w ramach szerszej fali migracji z obszarów wiejskich do miast, gdzie wielu osiedlało się w slumsach West Dallas. Przez pierwsze miesiące w West Dallas państwo Barrow mieszkali w wozie, dopóki nie uzbierali wystarczającej kwoty na zakup namiotu.

Barrow został aresztowany po raz pierwszy pod koniec 1926 roku w wieku 17 lat, gdy próbował uciec przed policją, która zatrzymała go w związku z wynajętym samochodem, którego nie zwrócił w terminie. Drugie aresztowanie nastąpiło niedługo potem, wraz z bratem Buckiem Barrowem, za posiadanie skradzionych indyków. W latach 1927–1929 Barrow podejmował legalne prace, ale jednocześnie włamywał się do sejfów, okradał sklepy i kradł samochody.

Istnieje kilka różnych wersji pierwszego spotkania Barrowa z Bonnie Parker. Jedną z bardziej wiarygodnych jest ta, według której poznali się 5 stycznia 1930 roku w domu przyjaciela Barrowa, Clarence'a Clay’a, w West Dallas. Barrow miał wówczas 20 lat, a Parker 19. Parker była bezrobotna i mieszkała u koleżanki, pomagając jej w rekonwalescencji po złamaniu ręki. Barrow wpadł do domu dziewczyny w momencie, gdy Parker przygotowywała w kuchni gorącą czekoladę. Ich romans został przerwany, gdy Barrow został aresztowany przez zastępcę szeryfa hrabstwa Dallas, Berta Whisnanda, i skazany za kradzież samochodu. 11 marca 1930 roku uciekł z więzienia w hrabstwie McLennan w Waco w Teksasie, używając pistoletu, który przemyciła do niego Parker.

Para stała się najsłynniejszymi bandytami w historii. W czasie Wielkiego Kryzysu podróżowali wraz ze swoją gangą po środkowej części Stanów Zjednoczonych, dopuszczając się w latach 1932–1934 serii przestępstw, takich jak napady na banki, porwania i morderstwa. Para była znana z napadów na banki i licznych zabójstw, choć woleli okradać małe sklepy lub wiejskie stacje benzynowe. Ich poczynania przyciągnęły uwagę amerykańskiej prasy i czytelników w okresie między 1931 a 1934 rokiem, określanym niekiedy jako „era wrogów publicznych”. 23 maja 1934 roku wpadli w zasadzkę i zostali zastrzeleni na drodze stanowej 154 w parafii Bienville w Luizjanie przez oddział organów ścigania pod dowództwem emerytowanego Texas Ranger Franka Hamera. Uważa się, że zamordowali co najmniej dziewięciu policjantów i trzech cywilów.