(Sarah-Jane Morris)
Fabryka
Aktor (3),
Data urodzenia
1959-03-21
(Sarah-Jane Morris) - znana z pracy przy takich projektach: «Jimmy Somerville: Queer Rebel of British Pop» (2025), «Jimmy Somerville, rebelle queer de la pop anglaise» (2025), «Jimmy Somerville, rebelle queer de la pop anglaise» (2025), «Jimmy Somerville, rebelle queer de la pop anglaise» (2025),
Sarah Jane Morris (ur. 21 marca 1959) jest angielską piosenkarką i autorką tekstów, wykonującą pop, jazz, rock oraz R&B.
W 1982 roku Morris dołączyła do zespołu The Republic jako wokalistka prowadząca. Grupa, będąca londyńskim zespołem afro-karaibsko-latynoskim, zyskała ogromną rozgłos w prasie muzycznej, w tym poprzez artykuły na okładkach NME i City Limits oraz dokument dla Granada TV. Zespół uznano jednak za zbyt polityczny dla stacji radiowych, z wyjątkiem Capital Radio. The Republic podpisali kontrakt z wytwórnią Oval Records Ltd należącą do Charliego Gilletta i wydali EP pod tytułem „Three Songs From The Republic” oraz dwa single: „One Chance” i „My Spies”. Próby nie przyniosły sukcesu i zespół rozpadł się w 1984 roku.
Następnie Morris śpiewała w The Happy End – 21-osobowej orkiestrze dętej nazwanej na cześć sztuki muzycznej Bertolta Brechta, Elisabeth Hauptmann i Kurta Weilla. Występując w klubach takich jak Zap Club w Brighton czy na festiwalu Edinburgh Festival Fringe, The Happy End eksplorowali muzykę protestu z Afryki, Irlandii i Ameryki Łacińskiej w sposób nawiązujący do Liberation Music Orchestra Charliego Hadena.
Morris rozwijała swoją bardziej teatralną stronę w utworach „There's Nothing Quite Like Money” Brechta i Eislera oraz „Pirate Jenny” z „Opery za trzy grosze” Brechta i Weilla.
The Happy End wydało z Morris dwiema albumy w wytwórni Cooking Vinyl. Po udanych występach w Edynburgu w 1986 roku, Morris przeszła do zespołu The Communards, z którym odniosła sukces na listach przebojów.
Sławę zyskała początkowo dzięki The Communards, znanych przede wszystkim z hitu „Don't Leave Me This Way”. Morris odgrywała istotną rolę w wielu utworach grupy, a jej niski i głęboki zakres głosowy kontrastował z falsetem Jimmy'ego Somerville'a. Nagrywała również jako solistka, wydając albumy od 1989 roku, które cieszyły się największą popularnością we Włoszech i Grecji.
Morris pojawiła się także w operze „The Fall of the House of Usher” (1991) autorstwa Petera Hammilla i Judge'a Smitha, śpiewając w chórze. Wykonała również partię Mère Ubu na albumie Pere Ubu „Long Live Père Ubu!” (2009), który zawiera utwory z „Bring Me The Head of Pere Ubu” – teatralnej adaptacji „Króla Ubu” Alfreda Jarry'ego autorstwa Davida Thomasa.
W 2019 roku nagrała z gitarzystą Tonym Rémy album z coverami utworów Johna Martyna zatytułowany „Sweet Little Mystery” i obecnie koncertuje z nim, wykonując utwory z tej płyty.
Jest kuzynką amerykańskiego pisarza Armistead Maupina.
W 1982 roku Morris dołączyła do zespołu The Republic jako wokalistka prowadząca. Grupa, będąca londyńskim zespołem afro-karaibsko-latynoskim, zyskała ogromną rozgłos w prasie muzycznej, w tym poprzez artykuły na okładkach NME i City Limits oraz dokument dla Granada TV. Zespół uznano jednak za zbyt polityczny dla stacji radiowych, z wyjątkiem Capital Radio. The Republic podpisali kontrakt z wytwórnią Oval Records Ltd należącą do Charliego Gilletta i wydali EP pod tytułem „Three Songs From The Republic” oraz dwa single: „One Chance” i „My Spies”. Próby nie przyniosły sukcesu i zespół rozpadł się w 1984 roku.
Następnie Morris śpiewała w The Happy End – 21-osobowej orkiestrze dętej nazwanej na cześć sztuki muzycznej Bertolta Brechta, Elisabeth Hauptmann i Kurta Weilla. Występując w klubach takich jak Zap Club w Brighton czy na festiwalu Edinburgh Festival Fringe, The Happy End eksplorowali muzykę protestu z Afryki, Irlandii i Ameryki Łacińskiej w sposób nawiązujący do Liberation Music Orchestra Charliego Hadena.
Morris rozwijała swoją bardziej teatralną stronę w utworach „There's Nothing Quite Like Money” Brechta i Eislera oraz „Pirate Jenny” z „Opery za trzy grosze” Brechta i Weilla.
The Happy End wydało z Morris dwiema albumy w wytwórni Cooking Vinyl. Po udanych występach w Edynburgu w 1986 roku, Morris przeszła do zespołu The Communards, z którym odniosła sukces na listach przebojów.
Sławę zyskała początkowo dzięki The Communards, znanych przede wszystkim z hitu „Don't Leave Me This Way”. Morris odgrywała istotną rolę w wielu utworach grupy, a jej niski i głęboki zakres głosowy kontrastował z falsetem Jimmy'ego Somerville'a. Nagrywała również jako solistka, wydając albumy od 1989 roku, które cieszyły się największą popularnością we Włoszech i Grecji.
Morris pojawiła się także w operze „The Fall of the House of Usher” (1991) autorstwa Petera Hammilla i Judge'a Smitha, śpiewając w chórze. Wykonała również partię Mère Ubu na albumie Pere Ubu „Long Live Père Ubu!” (2009), który zawiera utwory z „Bring Me The Head of Pere Ubu” – teatralnej adaptacji „Króla Ubu” Alfreda Jarry'ego autorstwa Davida Thomasa.
W 2019 roku nagrała z gitarzystą Tonym Rémy album z coverami utworów Johna Martyna zatytułowany „Sweet Little Mystery” i obecnie koncertuje z nim, wykonując utwory z tej płyty.
Jest kuzynką amerykańskiego pisarza Armistead Maupina.
Najważniejsze dzieła (Sarah-Jane Morris)
Cała filmografia (Sarah-Jane Morris)
Co sądzisz o (Sarah-Jane Morris)?
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
