(Louisette Ighilahriz) - znana z pracy przy takich projektach: «Louisette Ighilahriz, My Last Memories» (2026), «لويزة إيغيل أحريز، مذكراتي الأخيرة» (2026), «لويزة إيغيل أحريز، مذكراتي الأخيرة» (2026), «لويزة إيغيل أحريز، مذكراتي الأخيرة» (2026),
Louisa Ighilahriz, znana jako Louisette (arab. لويزة إغيل أحريز, kabyl. Lwizet Iɣil-aḥriz), urodzona 22 sierpnia 1936 roku w Oudzie w Maroku, była algierską działaczką narodowowyzwoleńczą podczas wojny algierskiej.
Louisette urodziła się w Maroku; jej rodzice byli Kabylami z regionu Tigzirt w prowincji Tizi Ouzou w Algierii. Jej ojciec, Saïd, pochodził z wioski Tifra, natomiast matka, Tassadit Tissira, urodziła się w Tourirt Ait Zouaou w Górnej Kabylii.
Oddana walce narodowowyzwoleńczej, Louisette przeniosła się z rodziną do Algieru w 1948 roku. Jako studentka, w wieku 20 lat, tuż przed wybuchem bitwy o Algier pod koniec 1956 roku, wstąpiła w szeregi FLN w Strefie Autonomicznej Algieru pod pseudonimem Lila. Wzięła udział w strajku uczniów szkół średnich, a następnie, gdy stała się poszukiwaną osobą, uciekła do partyzantki (maquis). Podczas bitwy o Algier należała do francuskiej sieci wsparcia FLN jako tzw. „nosicielka walizek”. 28 września 1957 roku, podczas zasadzki w Chebli w Wilaja IV, została ciężko ranna wraz z liderem swojej sieci, Saïdem Bakelem. Została pilnie przetransportowana do 10. Dywizji Spadochronowej (DP), do rezydencji znanej jako „Zamek Peltzer” (obecny kompleks Ambasady Francji w Hydrze), gdzie – jak twierdzi – była poddawana licznym torturom, które przypisuje w szczególności kapitanowi Grazianiemu.
Z powodu choroby, po interwencji lekarza armii francuskiej, komandora Richauda, została przeniesiona do algierskiego więzienia. Później trafiła do kilku więzień we Francji: Les Baumettes, La Roquette, Amiens, Fresnes, Bordeaux, Pau i Toulouse. Po objęciu aresztu domowego na Korsyce, 16 lutego 1962 roku uciekła z Bastii dzięki pomocy wielu Francuzów, w tym swojego prawnika Marcela Manville'a oraz francuskich działaczy komunistycznych, którzy ukrywali ją w Nicei aż do uzyskania przez Algierię niepodległości. Powróciła do Algierii, gdzie kontynuowała działalność w różnych walkach politycznych.
Louisette Ighilahriz, z wykształcenia i zawodu psycholog, została wielokrotnie odznaczona przez władze swojego kraju za udział w walce o niepodległość Algierii.