(Louis Robitaille)

Louis Robitaille, OC CQ (ur. 21 grudnia 1957) to kanadyjski tancerz baletowy i dyrektor artystyczny. Został odkryty podczas występu tanecznego w szkole średniej, dzięki czemu otrzymał stypendium na szkolenie w Les Ballets Jazz de Montreal. Występował u boku Anik Bissonnette w zespole tanecznym Eddy’ego Toussainta, gdzie zdobyli uznanie krytyków. Był również tancerzem solistą w Les Grands Ballets Canadiens.

W 1998 roku został dyrektorem artystycznym Les Ballets Jazz de Montreal, funkcję tę sprawował do 2020 roku. Podczas swojej kadencji nadzorował proces redefiniowania wizji zespołu. W 1995 roku został mianowany Oficerem Orderu Kanady, a w 1996 roku Kawalerem Narodowego Orderu Quebecu.

Robitaille urodził się w Montrealu w prowincji Quebec 21 grudnia 1957 roku. Został odkryty podczas występu tanecznego w szkole średniej. Nauczyciel wychowania fizycznego, Peter George, dostrzegł jego talent i zorganizował stypendium, które pozwoliło Robitaille’owi uczestniczyć w letnim programie Les Ballets Jazz de Montreal.

W 1974 roku dołączył do Compagnie de danse Eddy Toussaint, gdzie uczył się pod kierunkiem Olgi Merinovej i Williama Griffitha.

W 1978 roku Robitaille został wybrany do roli tytułowej w produkcji „Icare” zespołu Les Grands Ballets Canadiens.

Robitaille zyskał większą sławę, gdy zaczął występować w duecie z Anik Bissonnette. Ich pierwszym wspólnym tańcem był utwór Eddy’ego Toussainta „Un Simple Movement”, który w 1984 roku zdobył złoty medal na Międzynarodowym Festiwalu w Helsinkach. Przez całe lata 80. wspólnie podróżowali do Europy, Stanów Zjednoczonych i Australii, występując również w Kanadzie.

W 1988 roku Robitaille wystąpił z Bissonnette w „Jeziorze łabędzim” w Balecie Odesskim. W zamian Balet Odesski pozwolił swoim tancerzom wystąpić w choreografii Eddy’ego Toussainta w Montrealu.

W 1989 roku Robitaille dołączył do Les Grands Ballets Canadiens jako tancerz solista. Wystąpił w 35 rolach w tym zespole, w choreografiach takich twórców jak José Limón, George Balanchine i William Forsythe.

W 1994 roku Robitaille został dyrektorem artystycznym Jeune Ballet du Quebec, a także założył kameralną grupę baletową o nazwie Bande a Part. W 1995 roku wraz z Anik Bissonnette założył Dance-Theatre de Montreal.

W 1998 roku Robitaille został mianowany dyrektorem artystycznym Les Ballets Jazz de Montreal. Zmienił nazwę zespołu na nowoczesną „bjm_danse”, aby odzwierciedlić nowy kierunek rozwoju firmy. Jego wizją był zespół bardziej współczesny, łączący jazz z teatrem, cyrkiem, sztukami wizualnymi i nową muzyką.

Robitaille wydłużył czas zatrudnienia tancerzy w swoim zespole do 42 tygodni, mimo że sam podróżował z grupą tylko przez 4 miesiące. Wybierając choreografów, preferował Kanadyjczyków, którzy byli na progu zdobycia międzynarodowego uznania. Zrezygnował z funkcji dyrektora w 2020 roku.

Robitaille jest żonaty z Céline Cassone, byłą tancerką Les Ballets Jazz de Montreal. Poznali się po raz pierwszy, gdy Robitaille był gościnnym partnerem tanecznym matki Cassone. Spotkali się ponownie pod koniec lat 2000. i zakochali się w sobie, mimo 19-letniej różnicy wieku.

Louis Robitaille otrzymał nagrodę Jacqueline Lemieux w 1994 roku. W 1995 roku został mianowany Oficerem Orderu Kanady, a w 1996 roku Kawalerem Narodowego Orderu Quebecu.