(René Floriot)

René Edmond Floriot (20 października 1902, Paryż – 22 grudnia 1975, Neuilly-sur-Seine) był francuskim prawnikiem.

Syn urzędnika miejskiego w Paryżu, Floriot studiował prawo na Sorbonie i rozpoczął praktykę przed ukończeniem 21. roku życia. W latach 30. XX wieku odniósł sukces, doprowadzając do rozwodów zamożnych klientów w ciągu tygodnia, choć ten żmudny proces w ówczesnej Francji zwykle trwał od dwóch do trzech lat. Po wojnie bez skrupułów bronił zbrodniarzy wojennych i kolaborantów.

Floriot kierował „zespołem badawczym składającym się z sześciu prawników, znanym jako »l'usine Floriot« (fabryka Floriota)”. Obdarzony niezwykłą pamięcią, potrafił uprościć najbardziej skomplikowaną sprawę nawet dla najmniej domyślnych ławników. Podczas gdy inni francuscy adwokaci wygłaszali eleganckie, lecz niejednoznaczne przemowy przed potakującymi, odzianymi w togi sędziami, Floriot opierał się na faktach, a nie na retorycznych popisach. W zawodzie zdominowanym przez prawników z wysokich sfer, Floriot odniósł sukces wyłącznie dzięki determinacji i przebiegłości.

Floriot stał się „jednym z najlepszych i najdroższych paryskich prawników karnistów”.

Później brał udział w kilku produkcjach filmowych.

Źródło: Artykuł „René Floriot” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.