(Emmanuel Le Roy Ladurie)

(Emmanuel Le Roy Ladurie) - znany z pracy przy tego typu projektach:

Emmanuel Bernard Le Roy Ladurie (ur. 19 lipca 1929 r.) jest francuskim historykiem, którego praca koncentruje się głównie na Langwedocji w okresie Ancien Régime, w szczególności na historii chłopstwa. Le Roy Ladurie, jeden z czołowych historyków Francji, został nazwany „sztandarowym” przedstawicielem trzeciego pokolenia szkoły Annales oraz „gwiazdą rocka wśród mediewistów”, cenionym za swoje dokonania w dziedzinie historii społecznej.

Le Roy Ladurie urodził się w Les Moutiers-en-Cinglais w departamencie Calvados. Jego ojciec, Jacques Le Roy Ladurie, został ministrem rolnictwa w rządzie marszałka Philippe'a Pétaina, a następnie, po zerwaniu z reżimem Vichy, wstąpił w szeregi francuskiego ruchu oporu. Le Roy Ladurie opisał swoje dzieciństwo spędzone w Normandii, w rodzinnym majątku na wsi, jako czas intensywnie katolicki i rojalistyczny pod względem politycznym. Rodzina Le Roy Ladurie była pierwotnie arystokratycznym rodem de Roy Ladurie, wywodzącym się od katolickiego księdza, który zakochał się w jednej z parafianek, zrezygnował z kapłaństwa, by poślubić kobietę, a następnie został uszlachtniony przez koronę; rodzina zrezygnowała z arystokratycznej partykuły „de” w nazwisku w czasie rewolucji francuskiej. Dziadek Le Roy Ladurie był oficerem armii francuskiej o katolicko-rojalistycznych poglądach, który w 1902 roku został niehonorowo wydalony z wojska za odmowę wykonania rozkazów antyklerykalnego rządu dotyczących zamykania szkół katolickich. Później były kapitan Le Roy Ladurie powrócił na wieś w Normandii, został wybrany burmistrzem Villeray i aktywnie angażował się w organizowanie związku pracowników rolnych.

W dzieciństwie bohaterem Le Roy Ladurie był marszałek Pétain. Upadek marszałka – od bohatera Verdun i jednego z najbardziej kochanych ludzi we Francji do znienawidzonego kolaboranta, skazanego na śmierć za zdradę stanu w związku ze współpracą z Niemcami – wywarł ogromny wpływ na historyczne poczucie Le Roy Ladurie. Mówiąc o wzlocie i upadku marszałka Pétaina jako o przykładzie zmienności dziejów, Le Roy Ladurie stwierdził w wywiadzie z 1998 roku: „Od tego czasu pozostaję zafascynowany tym, co nazywamy upadkiem i zmierzchem. Francja jest pełna ludzi, którzy stali się bardzo ważni, a potem stali się nikim. Moja fascynacja wynika prawdopodobnie z faktu, że moja własna rodzina była niegdyś ważna, a potem stała się zerem. Istniał kontrast między moją własną karierą a uczuciami w mojej rodzinie”. Ponieważ jego ojciec był ministrem w rządzie Vichy, syn dorastał w atmosferze rodzinnego wstydu i hańby. Historyk kształcił się w Caen w Collège Saint-Joseph, w Paryżu w Lycée Henri-IV oraz w Sceaux w Lycée Lakanal. Po studiach w École Normale Supérieure uzyskał agrégation z historii, a na Uniwersytecie Paryskim stopień doktora nauk humanistycznych (doctorat ès lettres). Le Roy Ladurie wykładał w Lycée de Montpellier, na Uniwersytecie w Montpellier, w École Pratique des Hautes Études w Paryżu, na Uniwersytecie Paryskim oraz w Collège de France, gdzie w latach 1973–1999 zajmował katedrę Historii Nowożytnej Cywilizacji, zostając później profesorem emerytowanym. ...

Najważniejsze dzieła (Emmanuel Le Roy Ladurie)

Cała filmografia (Emmanuel Le Roy Ladurie)