(Patrick Grainville)

Patrick Grainville (ur. 1 czerwca 1947 r. w Villers-sur-Mer, Calvados) jest francuskim powieściopisarzem.

Dzieciństwo spędził w Villerville, małym miasteczku na wschód od Deauville. Jako adiunkt literatury, w wieku 29 lat, w 1976 roku otrzymał Nagrodę Goncourt za swoją czwartą powieść pt. „Les Flamboyants” („The Flasher”).

Szeroko pisał o Afryce, gdzie pełnił misję w ramach spółdzielni. Jest profesorem języka francuskiego w Lycée Évariste Galois w Sartrouville.

Grainville jest również krytykiem literackim w „Le Figaro”. W 2018 roku został wybrany do Akademii Francuskiej.

Grainville spędził dzieciństwo w Normandii, regularnie wyruszając na polowania i kłusownictwo ze swoim ojcem, przedsiębiorcą i burmistrzem Villerville. Uczęszczał do liceum André Maurois w Deauville, a następnie do Malherbe w Caen, zanim dostał się na studia w Lycée Henri-IV oraz na Sorbonie, gdzie przygotowywał się do egzaminów konkursowych do służby cywilnej. W wieku 19 lat Grainville napisał swój pierwszy rękopis, a w wieku 25 lat opublikował pierwszą powieść „The Fleece”, która została natychmiast przyjęta przez wydawnictwo Gallimard. Tuż przed śmiercią Henry de Montherlant przepowiedział mu wielką przyszłość i pochwalił jego specyficzny styl. Kolejna powieść, „The Edge”, nie zdobyła Nagrody Goncourt w 1973 roku, odpadając w piątej turze w starciu z „The ogre” Jacquesa Chessexa, ku wielkiemu niezadowoleniu Michela Tourniera, który wspierał ją w jury.

Porównywany z Jeanem Giono ze względu na swoje dzikie powieści związane z żywiołami oraz z Louis-Ferdinandem Céline’em z powodu „nadmiaru słownego”, Grainville odciął się od tego dziedzictwa poprzez elementy fantastyki i snu, które przenikają jego twórczość: mityczną Amazonkę („La Diane rousse”), powrót do pierwotnej animalności („The Shadow of the animal”), sekrety i spiski („The black Fortresses”), narratora-obserwatora świata podziemnego („The eternal Tyrant”) czy zwierzęta zarządzające losem ludzi („Light of the rat”, „The Kiss of the octopus”). Pisarz dwóch stuleci, idący przykładem Huysmansa, ale przyswoiwszy Prousta, Nową Powieść oraz „akademickie przeżuwanie pewnego realizmu”, według Michela Tourniera Grainville otworzył „nową drogę”, która prowadziła do XXI wieku.

Grainville od zawsze pasjonował się malarstwem, które stanowiło dla niego inspirację.

Źródło: Artykuł „Patrick Grainville” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.