(Yves Berger) - znany z pracy przy tego typu projektach:
Yves Berger (14 stycznia 1931 – 16 listopada 2004) był francuskim pisarzem i redaktorem. Od 1960 do 2000 roku pełnił funkcję dyrektora literackiego wydawnictwa Éditions Grasset; opublikował kilka powieści, w których wyrażał swoje przywiązanie do Stanów Zjednoczonych.
Jako syn przewoźnika drogowego, Yves Berger podkreślał, że ten szczegół ma znaczenie, gdyż wiele z jego dzieł przepełniała miłość do podróży. Po ukończeniu szkoły średniej w Cité scolaire Frédéric-Mistral w Awinionie, studiował w Montpellier i Paryżu. Dzieciństwo, w którym ogromny wpływ wywarli na niego Jack London i Fenimore Cooper, zaszczepiło w nim pasję do Nowego Świata, która towarzyszyła mu do końca życia.
Nauczyciel języka angielskiego, w 1960 roku dołączył do wydawnictwa Grasset, stając się jednym z jego filarów. Zyskał przydomek „manitu nagród literackich” oraz opinię osoby, która potrafi rozstrzygnąć o sukcesie lub porażce w walce o francuskie wyróżnienia literackie. Swoją pierwszą powieść, „Południe”, napisał w 1962 roku; opowiada ona o stanie Wirginia przed wojną secesyjną. Yves Berger przyczynił się również do upowszechnienia twórczości takich autorów jak Marie-Claire Blais i Antonine Maillet oraz pisał przedmowy do dzieł pisarzy rdzennych Amerykanów, m.in. Dee Browna, Vine’a Delorii i N. Scotta Momaday, którego uważał za najwybitniejszego współczesnego pisarza indiańskiego.
W 1975 roku, pełniąc funkcję doradcy kulturalnego Pierre’a Sabbagha w drugim kanale francuskiej telewizji, przekonał Jacqueline Baudrier, odpowiedzialną za pierwszy kanał, aby zastąpić program „Italics” Marca Gilberta talk-show „Ouvrez les guillemets” Bernarda Pivota.
W 1996 roku został mianowany prezesem „Observatoire national de la langue française” (instytucji już nieistniejącej), a następnie 17 października 2003 roku wiceprezesem Conseil supérieur de la langue française. Ubolewał nad niszczycielskim wpływem amerykańskiego angielskiego na język francuski. W kwietniu 2004 roku został wybrany przez Académie royale de langue et de littérature françaises de Belgique na miejsce Roberta Malleta, który zmarł 4 grudnia 2002 roku. W 1979 roku poślubił Marie-Claire Foulon.