Nestor Almendros (Néstor Almendros) - Autor zdjęć, znany z pracy przy tego typu projektach: «Bed and Board» (1970), «Małżeństwo» (1970), «Love on the Run» (1979), «Uciekająca miłość» (1979), «The Last Metro» (1980),
Néstor Almendros Cuyás (30 października 1930 – 4 marca 1992) był hiszpańskim operatorem filmowym. Jako jeden z najwyżej cenionych współczesnych operatorów, „Almendros był artystą o głębokiej integralności, który wierzył, że najpiękniejszym światłem jest światło naturalne... zawsze będzie zapamiętany jako operator absolutnej prawdy... prawdziwy mistrz światła”.
Néstor Almendros Cuyás urodził się w Barcelonie w Hiszpanii, lecz w wieku 18 lat przeniósł się na Kubę, aby dołączyć do swojego ojca, który przebywał tam na wygnaniu z powodu sprzeciwu wobec reżimu Francisco Franco. W Hawanie pisał recenzje filmowe, a następnie udał się na studia do Rzymu w Centro Sperimentale di Cinematografia. Na Kubie wyreżyserował sześć krótkometrażówek, a dwa w Nowym Jorku.
Po rewolucji kubańskiej w 1959 roku powrócił na wyspę i stworzył kilka filmów dokumentalnych dla reżimu Castro. Jednak po zakazaniu dwóch jego krótkich metraży („Gente en la playa” i „La tumba francesa”) przeniósł się do Paryża. Od 1964 roku stał się ulubionym współpracownikiem Érica Rohmera, reżysera Nowej Fali. Na początku lat siedemdziesiątych zaczął również pracować z François Truffautem, Barbetem Schroederem i innymi reżyserami.
Karierę w Hollywood Almendros rozpoczął od filmu „Days of Heaven” (1978) w scenariuszu i reżyserii Terrence'a Malicka, który podziwiał pracę Almendrosa przy filmie „Dzikie dziecko” (1970). Almendros był pod wrażeniem wiedzy Malicka na temat fotografii oraz jego chęci ograniczenia sztucznego oświetlenia studyjnego. Zdjęcia do filmu wzorowano na kinie niemym, w którym często wykorzystywano światło naturalne. W 1979 roku Almendros otrzymał Oscara za najlepsze zdjęcia za film „Days of Heaven”.
Almendros otrzymał trzy kolejne nominacje do Oscara za pracę przy filmach „Kramer kontra Kramer” (1979), „Błękitna laguna” (1980) oraz „Wybór Sofii” (1982), co sprawiło, że do czasu 93. ceremonii wręczenia Oscarów w 2021 roku był on najbardziej nominowanym Hiszpanem w historii Akademii.
Almendros był operatorem filmu dokumentalnego o Johnie Lennonie pt. „Imagine: John Lennon” (1988) w reżyserii Andrew Solta.
W późniejszych latach Almendros współreżyserował dwa filmy dokumentalne na temat sytuacji praw człowieka na Kubie: „Mauvaise Conduite” (1984) (Niewłaściwe prowadzenie się) o prześladowaniach osób homoseksualnych na Kubie oraz „Nadie escuchaba” (Nikt nie słuchał) o rzekomych aresztowaniach, uwięzieniach i torturach byłych towarzyszy Fidela Castro. Nakręcił również kilka prestiżowych reklam dla Giorgio Armaniego (w reżyserii Martina Scorsese), Calvina Kleina (w reżyserii Richarda Avedona) oraz marki Freixenet.
Organizacja Human Rights Watch International ustanowiła na jego cześć nagrodę – Nestor Almendros Award for Courage in Filmmaking (Nagroda Nestora Almendrosa za Odwagę w Twórczości Filmowej), która jest przyznawana co roku podczas Międzynarodowego Festiwalu Filmowego Human Rights Watch.
W 1980 roku Almendros zdobył nagrodę Cezara za film François Truffauta „Ostatnie metro”.
W 1992 roku Néstor Almendros zmarł w Nowym Jorku w wieku 61 lat na chłoniaka związany z AIDS.