(Frank Norris)

Benjamin Franklin "Frank" Norris Jr. (1870–1902) był amerykańskim dziennikarzem i powieściopisarzem epoki postępowej, którego twórczość literacka mieściła się głównie w nurcie naturalizmu. Do jego najważniejszych dzieł należą: *McTeague: Opowieść z San Francisco* (1899), *Ośmiornica: Opowieść z Kalifornii* (1901) i *Dół* (1903). *McTeague* został sfilmowany przez Ericha von Stroheima w 1924 roku pod tytułem *Chciwość* i wystawiony jako opera przez kompozytora Williama Bolcoma i reżysera Roberta Altmana w 1992 roku.

Na wzór Émile Zoli i europejskich naturalistów, Norris w *McTeague* dążył do opisania z realistyczną szczegółowością wpływu dziedziczności i środowiska na życie człowieka. W *Ośmiornicy* i innych powieściach starał się przywrócić amerykańskiej fikcji, zdominowanej wówczas przez romans historyczny, poważniejsze tematy. Pomimo romantyzujących tendencji, jego powieści przedstawiają żywy, autentyczny i niezwykle czytelny obraz życia w Kalifornii na przełomie XIX i XX wieku.

Chociaż niektóre z jego powieści wciąż cieszą się wysokim uznaniem, pewne aspekty twórczości Norrisa nie spotkały się z przychylnością krytyków literackich pod koniec XX i na początku XXI wieku. Twórczość Norrisa jest często postrzegana jako silnie naznaczona naukowym rasizmem końca XIX wieku, takim jak ten głoszony przez jego profesora na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley, Josepha LeConte’a. W dziełach Norrisa krytycy dostrzegają dowody rasizmu, antysemityzmu i pogardy dla imigrantów oraz robotników, których wszystkich postrzega się jako przegranych w socjodarwinistycznej walce o byt.