(Vladimir Ponkin) - znany z pracy przy tego typu projektach:
Władimir Ponkin jest rosyjskim dyrygentem głównym, profesorem oraz laureatem Złotej Maski i tytułu Zasłużonego Artysty Federacji Rosyjskiej (nadanego w Irkucku). W 2001 roku otrzymał medal za zasługi w rozwoju regionu Kubania, a w 2006 roku został odznaczony I klasą krzyża Obrońcy Rosji oraz medalem Za Miłość i Wierność Ojczyźnie I klasy.
W 1980 roku Władimir Ponkin zwyciężył w konkursie World Rupert Foundation, a w tym samym roku został zatrudniony w Teatrze Opery Kameralnej, z którym koncertował w całej Rosji, a także w Rydze i Ałma-Acie. W latach 90. został dyrygentem głównym Filharmonii Krakowskiej, a w tym samym roku otrzymał zaproszenie od papieża Jana Pawła II do występu w Watykanie.
Od 1990 do 2004 roku Ponkin pełnił funkcję dyrektora muzycznego i dyrygenta głównego Państwowej Akademickiej Orkiestry Symfonicznej Federacji Rosyjskiej, będącej częścią Filharmonii Moskiewskiej. W 1996 roku objął to samo stanowisko w Moskiewskim Akademickim Teatrze Muzycznym im. Stanisławskiego i Niemirowicza-Danczenki, gdzie wystawił m.in. opery takie jak „Baśń o carze Saltanie” Mikołaja Rimskiego-Korsakowa i „Otello” Giuseppe Verdiego, a także balety, w tym „Romeo i Julię” Siergieja Prokofjewa oraz „Ujarzmienie złośnicy” Michaiła Bronnera, co przyniosło mu sławę i sukces.
W 1999 roku został dyrygentem głównym Opery Helikon, gdzie przygotował rosyjskie opery, takie jak „Lady Makbet powiatu Mceńsk” Dmitrija Szostakowicza i „Kaszczej Nieśmiertelny” Rimskiego-Korsakowa, a także dzieła kompozytorów francuskich i niemieckich, m.in. „Dialogi karmelitek” Francisa Poulenca, „Lulu” Albana Berga oraz „Sybillę” Umberto Giordana, obok innych oper krajowych i międzynarodowych. W latach 2002–2006 zajmował to samo stanowisko w Centrum Opery im. Galiny Wiszniewskiej, gdzie wystawił m.in. „Rusłana i Ludmiłę” Michaiła Glinki, „Rigoletta” Verdiego oraz „Fausta” Charlesa Gounoda. W Sztokholmie, stolicy Szwecji, poprowadził wykonanie „Wskrzeszenia” Krzysztofa Pendereckiego. W styczniu 2005 roku został dyrygentem głównym Rosyjskiej Narodowej Akademickiej Orkiestry Ludowej, a następnie dyrygentem głównym Orkiestry Symfonicznej Kubania w Krasnodarze. W 2012 roku, za osiągnięcia w rozwoju kultury i sztuki rosyjskiej, Opera Helikon odznaczyła go Orderem Przyjaźni.