(Dominique Laffin)

Dominique Laffin (ur. 3 czerwca 1952 r. w Saint-Mandé, Val-de-Marne, Francja – zm. 12 czerwca 1985 r. w Paryżu) była francuską aktorką, która w latach 1975–1985 wystąpiła w 19 filmach.

Laffin zadebiutowała w kinie w 1977 roku, zyskując uznanie krytyków za rolę w filmie Jacques'a Doillona z 1979 roku pt. „La Femme qui pleure” (Kobieta płacząca). Za tę kreację została nominowana do nagrody Cezara dla najlepszej aktorki. W tym samym roku zagrała u boku młodego Roberto Benigniego w filmie „Chiedo asilo”.

Jej kariera została przerwana w wieku 33 lat z powodu rozległego zawału serca. Jej córka stwierdziła później, że matka popełniła samobójstwo, zaznaczyła jednak, że nie była w stanie tego jednoznacznie potwierdzić. W trakcie swojej krótkiej kariery Laffin występowała z wieloma wschodzącymi gwiazdami francuskiego kina, m.in. z Gérardem Depardieu, Juliette Binoche i Miou-Miou, a także z uznanymi artystami, takimi jak Yves Montand.

Laffin spoczywa obok słynnego reżysera François Truffauta na cmentarzu Montmartre w paryskiej dzielnicy Montmartre.

Jej córka, francuska polityk Clémentine Autain, urodziła się w 1973 roku.

Źródło: Artykuł „Dominique Laffin” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.