(Renaud Camus)

Renaud Camus (urodzony jako Jean Renaud Gabriel Camus 10 sierpnia 1946 r.) jest francuskim powieściopisarzem, teoretykiem spiskowym i pisarzem reprezentującym biały nacjonalizm. Jest twórcą teorii „Wielkiego Zastąpienia” – skrajnie prawicowej teorii spiskowej, według której „globalna elita” spiskuje przeciwko białej populacji Europy, aby zastąpić ją ludnością nieeuropejską.

Teoria „Wielkiego Zastąpienia” Camusa była tłumaczona na stronach skrajnej prawicy i przyjęta przez grupy prawicowe w celu wzmocnienia teorii spiskowej o białym ludobójstwie. Camus wielokrotnie potępiał i publicznie odcinał się od aktów przemocy perpetrowanych przez terrorystów z kręgów skrajnej prawicy, których działania wynikały z jego teorii.

Jean Renaud Gabriel Camus urodził się 10 sierpnia 1946 r. w Chamalières w Owernii, niewielkim mieście w środkowej Francji. Wychowany w rodzinie z klasy średniej, jest synem przedsiębiorcy Léona Camusa i prawniczki Catherine Gourdiat. Rodzice wykreślili go z testamentu po tym, jak ujawnił swoją homoseksualność. W wieku 21 lat, będąc wówczas socjalistą, brał udział w marszach pro-LGBT podczas wydarzeń z maja 1968 roku w Paryżu.

W 1963 roku Camus uzyskał baccalauréat z filozofii w Clermont-Ferrand w Owernii. Następnie spędził rok w nieuniwersyteckim college'u St Clare's w Oksfordzie (1965–1966). Uzyskał licencjat z literatury francuskiej na Uniwersytecie Sorbona w Paryżu (1969), magisterium z filozofii w Paryskim Instytucie Studiów Politycznych (1970) oraz dwa stopnie Master of Advanced Studies (DES) z nauk politycznych (1970) i historii prawa (1971) na Uniwersytecie Panthéon-Assas. W latach 1971–1972 wykładał literaturę francuską w Hendrix College w Conway w Arkansas, a od 1972 do 1976 roku był redaktorem z zakresu nauk politycznych w wydawnictwie encyklopedycznym Grolier. W latach 1970–1976 pracował również jako profesjonalny recenzent i doradca literacki we francuskim wydawnictwie książkowym Denoël.

Po powrocie do Paryża w 1978 roku Camus szybko zaczął obracać się w kręgach pisarzy i artystów, takich jak Roland Barthes, Andy Warhol czy Gilbert & George. Do końca lat 90. znany był wyłącznie jako powieściopisarz i poeta; w 1977 roku otrzymał Prix Fénéon za powieść „Échange”, a w 1996 roku Prix Amic od Académie Française za swoje wcześniejsze powieści i elegie.

Określany retrospektywnie przez niektóre anglojęzyczne media jako „kontrowersyjny gej-pisarz”, Camus opublikował w 1979 roku „Tricks” – „kronikę” składającą się z opisów homoseksualnych spotkań we Francji i innych krajach, z przedmową filozofa Rolanda Barthesa; pozostaje ona jego najczęściej tłumaczonym dziełem. Książki „Tricks” oraz „Buena Vista Park”, wydana w 1980 roku, zostały uznane za wpływowe w ówczesnej społeczności LGBT. Camus był również felietonistą francuskiego gejowskiego magazynu „Gai Pied”. Ten okres z życia Camusa skłonił amerykański magazyn „The Nation” do nazwania go „gejowską ikoną”, która „stała się ideologiem białej supremacji”, choć Camus już do 1982 roku odrzucił koncepcję „pisarza homoseksualnego”. ...