Douglass Dumbrille (Douglass Dumbrille)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Douglass Rupert Dumbrille (13 października 1889 – 2 kwietnia 1974) był kanadyjskim aktorem i jednym z pionierów z Kanady wczesnego Hollywood.

W 1913 roku przemysł filmowy na Wschodnim Wybrzeżu przeżywał rozkwit i to właśnie wtedy wystąpił w filmie „Czego chcą osiemdziesiąt milionów kobiet”, jednak minęło kolejne 11 lat, zanim ponownie pojawił się na ekranie.

W 1924 roku zadebiutował na Broadwayu i przez kilka lat pracował w teatrze z przerwami, uzupełniając swoje dochody sprzedażą takich produktów jak akcesoria samochodowe, herbata, ubezpieczenia, nieruchomości oraz książki.

W czasie Wielkiego Kryzysu Dumbrille przeniósł się na Zachodnie Wybrzeże USA, gdzie specjalizował się w rolach drugoplanowych u boku największych ówczesnych gwiazd. Wygląd zewnętrzny oraz gładki głos predysponowały go do ról przebiegłych polityków, skorumpowanych biznesmenów, nieuczciwych szeryfów lub bezwzględnych prawników.

Cieszył się dużym uznaniem w studiach filmowych i był poszukiwany przez takich twórców jak Cecil B. DeMille, Frank Capra, Hal Roach i innych prominentnych filmowców z Hollywood. Jako przyjaciel innego reżysera pochodzącego z Kanady, Allana Dwana, Dumbrille zagrał Atosa w ekranizacji „Trzech muszkieterów” z 1939 roku.

Dumbrille wystąpił w ponad 200 filmach, a wraz z nadejściem telewizji często pojawiał się na ekranie w latach 50. i 60. Posiadał umiejętność oddania równowagi między grozą a pompatycznością w rolach „czarnych charakterów” w filmach komediowych, takich jak produkcje Braci Marx czy Abbotta i Costello.