Ania Kordi (Annie Cordy) - znana z pracy przy takich projektach: «The Down-in-the-Hole Gang» (1974), «Szczury Paryża» (1974), «Disco» (2008), «Disco» (2008), «Rider on the Rain» (1970),
Léonie Juliana, baronessa Cooreman (16 czerwca 1928 – 4 września 2020), znana również pod pseudonimem Annie Cordy, była belgijską aktorką i piosenkarką. Wystąpiła w ponad 50 filmach od 1954 roku i wielokrotnie występowała na słynnym paryskim Olympia Bruno Coquatrixa. Jej wersja piosenki "La Ballade de Davy Crockett" przez pięć tygodni w sierpniu 1956 roku utrzymywała się na szczycie list przebojów we Francji. Urodziła się w Laeken, w Belgii, gdzie w 2004 roku król Albert II nadał jej tytuł baronessy w uznaniu za całokształt twórczości.
Cordy urodziła się w podmiejskiej dzielnicy Brukseli, Laken, jako córka Marii de Leeuw i Corneliusa January’ego Cooremana. Miała brata, Louisa, i siostrę, Jeanne.
W wieku ośmiu lat jej matka zapisała ją na lekcje tańca. Uczyła się gry na fortepianie i teorii muzyki, jednocześnie kontynuując naukę i biorąc udział w charytatywnych galach. Między występami tanecznymi śpiewała ówczesne przeboje. Dyrektor artystyczny Le Lido zachęcił ją do opuszczenia Brukseli, jej rodzinnego miasta, a Annie Cordy przyjechała do Paryża 1 maja 1950 roku, gdzie została zatrudniona jako pierwsza tancerka.
Cordy nagrała swoje pierwsze piosenki w 1952 roku ("Les Trois Bandits de Napoli", "Quand c'est aux autos de passer", "La bourrée d'Auvergne montagnarde") i zadebiutowała w musicalu "La Route fleurie" u boku Georges’a Guétary’ego i Bourvila. Trwało to do 1955 roku.
Zadebiutowała filmowo w 1953 roku, wystąpiła jako ona sama w "Boum sur Paris", obok Jacquesa Pillsa i Armanda Bernarda. W tym samym roku miała swój pierwszy hit: "Bonbons, caramels, esquimaux, chocolats", czyli "Léon".
W 1954 roku zagrała Charlotte Dupuy w "Pierwszym kwietnia" u boku swojego przyjaciela Bourvila, Louisa de Funèsa, Denise Grey i Maurice’a Birauda. Film odniósł duży sukces, sprzedając się w nakładzie prawie trzech milionów biletów. Zagrała również Madame Langlois w "Sprawach królewskich w Wersalu" Sachi Guitry’ego, z udziałem Michela Auclaira, Jean-Pierre’a Aumonta, Jean-Louisa Barraulta, Bourvila, Gino Cerviego, Claudette Colbert, Nicole Courcel, Daniela Gélinha, Jeana Maraisa, Gisèle Pascal, Édith Piaf, Gerarda Philipa, Micheline Presle, Tino Rossiego, Orsona Wellesa i Nicole Maurey. Film był numerem 1 w kinach we Francji w 1954 roku. Nadal jest jednym z 100 najbardziej dochodowych filmów w historii francuskiej dystrybucji kinowej, zajmującym 89. miejsce pod względem przychodów.
W 1955 roku jej piosenka "Fleur de Papillon" stała się hitem. Zagrała również w dwóch filmach. Najpierw w "Hello Smile!", wyreżyserowanym przez Claude’a Sauteta, z Henri Salvadorem, Louisem de Funèsem, Darrym Cowlem i Jeanem Carmetem, a następnie w włoskiej komedii "Piękna, ale niebezpieczna", gdzie wystąpiła epizodycznie.
W 1956 roku zagrała Cri-Cri w "Piosenkarzu z Meksyku", wyreżyserowanym przez Richarda Pottiera, z udziałem Luisa Mariano, Bourvila i Fernanda Reya. Film odniósł kolejny duży sukces, sprzedając się w nakładzie prawie 5 000 000 biletów, zajmując 5. miejsce w rankingu kasowym za 1956 rok i 247. miejsce w historii francuskiej kinematografii.
W tym samym czasie odniosła sukces na listach przebojów z francuską wersją "Ballady o Davy’m Crockecie", która przez pięć tygodni w sierpniu 1956 roku utrzymywała się na szczycie list przebojów we Francji.
W 1957 roku zagrała Titine w zachodnioniemieckim remake’u "Wiktora i Wiktorii", wyreżyserowanym przez Karla Antona. W tym samym roku zagrała w swoim drugim musicalu, "Tête de linotte", z Jeanem Richardem, który trwał do 1960 roku. ...
Źródło: Artykuł "Annie Cordy" z Wikipedii w języku angielskim, na licencji CC-BY-SA.