(Ariane Mnouchkine)

(Ariane Mnouchkine) - , Writer, Director znana z pracy przy takich projektach: «That Man from Rio» (1964), «Człowiek z Rio» (1964), «The Castaways of the Fol Espoir» (2014), «Les Naufragés du Fol Espoir» (2014), «Le dernier caravansérail (Odyssées)» (2006),

Ariane Mnouchkine (ur. 3 marca 1939) jest francuską reżyserką teatralną. Założyła paryski awangardowy zespół teatralny Théâtre du Soleil w 1964 roku. Napisała i wyreżyserowała spektakle „1789” (1974) i „Molière” (1978) oraz wyreżyserowała „La Nuit Miraculeuse” (1989). Posiada Katedrę Twórczości Artystycznej w Collège de France, tytuł doctora honoris causa w dziedzinie sztuk performatywnych Uniwersytetu Rzymskiego III, przyznany w 2005 roku, oraz tytuł doctora honoris causa w dziedzinie literatury Uniwersytetu Oksfordzkiego, przyznany 18 czerwca 2008 roku.

Ariane Mnouchkine jest córką żydowskiego rosyjskiego producenta filmowego Alexandre’a Mnouchkine’a i June Hannen (córki Nicolasa Hannena). Dziadkowie Mnouchkine ze strony ojca, Alexandre i Bronisława Mnouchkine, zostali deportowani z Drancy do Auschwitz 17 grudnia 1943 roku, gdzie oboje zostali zamordowani. Ariane jest imienniczką firmy produkcyjnej Ariane Films, założonej przez jej ojca.

Mnouchkine studiowała literaturę na Uniwersytecie Sorbońskim w Paryżu. Podczas roku spędzonego na studiach w Oksfordzie, gdzie studiowała literaturę angielską, dołączyła do Oxford University Dramatic Society i zdecydowała się powrócić do teatru. W 1959 roku, po powrocie na Sorbonę, założyła ATEP (Association Théâtrale des Étudiants de Paris, czyli Paryskie Stowarzyszenie Teatralne Studentów). Kontynuowała studia teatralne w L'École Internationale de Théâtre Jacques Lecoq, gdzie w 1964 roku założyła Théâtre du Soleil (Teatr Słońca) wraz ze swoimi kolegami. Zespół teatralny nadal tworzy społeczne i polityczne krytyki lokalnych i światowych kultur. Spektakle Théâtre du Soleil są często wystawiane w nietypowych przestrzeniach, takich jak stodoły lub sale gimnastyczne, ponieważ Mnouchkine nie lubi być ograniczona do tradycyjnej sceny. Podobnie uważa, że teatr nie może być ograniczony przez „czwartą ścianę”. Kiedy widzowie wchodzą na spektakl Mnouchkine, często zastają aktorów przygotowujących się (nakładających makijaż, przebierających) na ich oczach.

W 1971 roku Mnouchkine podpisała Manifest 343, publicznie ogłaszając, że dokonała nielegalnej aborcji.

Mnouchkine opracowała własne dzieła, takie jak „1789” o tematyce politycznej, a także liczne klasyczne teksty, takie jak „Don Juan” czy „Skąpiec” Moliera. W latach 1981–1984 przetłumaczyła i wyreżyserowała serię sztuk Williama Szekspira: „Ryszard II”, „Wieczór Trzech Króli” i „Henryk IV, część 1”. Chociaż rozwijała spektakle jeden po drugim, po ukończeniu „Henryka IV” objechała z trzema sztukami jako cykl. Podobnie opracowała „Ifigenię” Eurypidesa i „Oresteję” (Agamemnon, Choephory i Eumenidy) Eschyla w latach 1990–1992. ...

Źródło: Artykuł „Ariane Mnouchkine” z Wikipedii w języku angielskim, licencjonowany na zasadach CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Ariane Mnouchkine)

Cała filmografia (Ariane Mnouchkine)