Alain Robbe-Grillet (Alain Robbe-Grillet)

Alain Robbe-Grillet (Alain Robbe-Grillet) - Scenariusz, Reżyser, Scenarzysta, Storyboard, Pomysł, znany z pracy przy tego typu projektach: «Last Year at Marienbad» (1961), «Zeszłego roku w Marienbadzie» (1961), «The Immortal One» (1963), «L'Immortelle» (1963),

Alain Robbe-Grillet był francuskim pisarzem i filmowcem. Wraz z Nathalie Sarraute, Michelem Butorem i Claude'em Simonem był jedną z postaci najmocniej kojarzonych z nurtem Nouveau Roman (nowej powieści). 25 marca 2004 roku Alain Robbe-Grillet został wybrany członkiem Académie française, zastępując Maurice'a Rheimsa na 32. miejscu. Był żonaty z Catherine Robbe-Grillet (z domu Rstakian).

Kariera Robbe-Grilleta jako twórcy beletrystyki nie ograniczała się do pisania powieści. Tworzenie fikcji w formie filmów było dla niego równie ważne. Jego kariera filmowa rozpoczęła się, gdy Alain Resnais zdecydował się na współpracę z nim przy filmie „Zeszłego roku w Marienbadzie” z 1961 roku. Obraz ten został nominowany do Oscara za najlepszy scenariusz oryginalny w 1963 roku, a w roku premiery zdobył Złotego Lwa. W napisach końcowych został przedstawiony jako film współtworzony w równym stopniu przez Alaina Robbe-Grilleta i Alaina Resnaisa.

Następnie Robbe-Grillet rozpoczął karierę jako scenarzysta i reżyser serii intelektualnych, a często prowokacyjnych seksualnie filmów pełnometrażowych, w których eksplorował tematy podobne do tych z jego twórczości literackiej (np. voyeuryzm, ciało jako tekst, motyw „sobowtóra”). Zaczął od filmu „L'Immortelle” (Nieśmiertelna) z 1962 roku, który zdobył prestiżową nagrodę Louisa Delluca. Następnie powstał jego najbardziej komercyjny sukces po „Zeszłym roku w Marienbadzie”: „Trans-Europ-Express” (1966) z Jean-Louisem Trintignantem w roli głównej. Aktor ten współpracował z Robbe-Grilletem przy kolejnych czterech filmach: francusko-słowackiej produkcji „L'homme qui ment / Muž, ktorý lže” (Człowiek, który kłamie) (1968), „L'Eden et après / Eden a potom” (Eden i potem) (1970), „Glissements progressifs du plaisir” (Stopniowe przesunięcia przyjemności) (1974) oraz „Le jeu avec le feu” (Zabawa z ogniem) (1975). Minęła niemal dekada, zanim pojawił się jego kolejny pełnometrażowy film, „La belle captive” (Piękna więźniarka) (1983), w którym Robbe-Grillet miał szczęście zaangażować jako operatora Henriego Alekana, wizjonerskiego mistrza zdjęć do filmów Jeana Cocteau. Kolejne dziesięć lat minęło, zanim Alain Robbe-Grillet ponownie stanął za kamerą, tym razem filmując thriller z zagadką na małej greckiej wyspie z Fredem Wardem w roli zdezorientowanego Franka w „Un bruit qui rend fou” (Obłędny hałas, znany również jako „Niebieska willa”) (1995). Przed śmiercią w 2008 roku Robbe-Grillet wyreżyserował jeszcze jeden film, „Gradiva” (C'est Gradiva qui vous appelle) (2006), który ponownie uwypuklił jego zainteresowanie sadyzmem i bondage w twórczości. Być może najlepszym wprowadzeniem do twórczości filmowej Alaina Robbe-Grilleta jest publikacja „The Erotic Dream Machine” profesorów Rocha C. Smitha i Anthony'ego N. Fragoli. Dużą wartość ma również tom „In the Temple of Dreams: The Writer on the Screen”, w którym sam Robbe-Grillet wyjaśnia relację między swoją fikcją literacką a filmową (red. Edouard d'Araille, 1996).

Najważniejsze dzieła Alain Robbe-Grillet (Alain Robbe-Grillet)

Cała filmografia Alain Robbe-Grillet (Alain Robbe-Grillet)