(Jacques Anquetil)

Jacques Anquetil (8 stycznia 1934 – 18 listopada 1987) był francuskim kolarzem szosowym i pierwszym kolarzem, który pięciokrotnie zwyciężył w Tour de France – w 1957 roku oraz w latach 1961–1964.

Przed Tour de France w 1961 roku zapowiedział, że zdobędzie żółtą koszulkę pierwszego dnia i będzie ją nosić przez cały wyścig. Było to niezwykle ambitne zadanie, biorąc pod uwagę obecność dwóch poprzednich zwycięzców – Charly’ego Gaula i Federico Bahamontesa – jednak udało mu się to osiągnąć. Jego zwycięstwa w wyścigach etapowych, takich jak Tour, opierały się na wyjątkowej umiejętności jazdy w pojedynkę przeciwko zegarowi na etapach indywidualnych czasówek, co przyniosło mu przydomek „Monsieur Chrono”.

W swojej karierze wygrał osiem wielkich tourów, co w momencie jego przejścia na emeryturę było rekordem, a później zostało pobite jedynie przez Eddy’ego Merckxa i Bernarda Hinaulta.

Anquetil był synem budowlańca z Mont-Saint-Aignan, położonego na wzgórzach nad Rouen w Normandii, w północno-zachodniej Francji. Mieszkał tam z rodzicami, Ernestem i Marie, oraz bratem Philippe’em, a następnie w Boisguillaume w dwupiętrowym domu – „jednym z tych domów z odsłoniętymi belkami, które turyści uważają za ładne, ale mieszkańcy za niewygodne”.

W 1941 roku jego ojciec odmówił podpisania kontraktów na budowę instalacji wojskowych dla niemieckich okupantów, przez co jego zlecenia wyschły. Pozostali członkowie rodziny zajęli się uprawą truskawek i ojciec Anquetila poszedł w ich ślady, przenosząc się do wioski Bourguet w pobliżu Quincampoix. Anquetil otrzymał swój pierwszy rower – marki Alcyon – w wieku czterech lat i dwa razy dziennie pokonywał półtora kilometra do wioski i z powrotem. Tam uczył się w klasie ogrzewanej dymiącym piecem, pod okiem nauczyciela noszącego drewniaki.

Anquetil uczył się toczenia metali w szkole technicznej w Sotteville-lès-Rouen, przedmieściu miasta, gdzie grał w bilard z przyjacielem imieniem Maurice Dieulois. Jego przyjaciel, zachęcony przez ojca, wstąpił do klubu AC Sottevillais i zaczął ścigać się. Anquetil wspominał: „...byłem pod wrażeniem tego, jak dziewczęta interesowały się Dieuloisem, ponieważ stał się coureur cycliste... więc zrezygnowałem z mojego pierwszego wyboru – biegania – i również wstąpiłem do klubu”.

Miał 17 lat i 2 grudnia 1950 roku uzyskał swoją pierwszą licencję kolarską. Pozostał członkiem klubu do końca życia, a na jego grobie na cmentarzu w Quincampoix znajduje się stały hołd od jego kolegów z klubu.

Anquetil zdał egzaminy z mechaniki precyzyjnej i podjął pracę w fabryce w Sotteville za 50 starych franków dziennie. Odszedł stamtąd po 26 dniach w wyniku sporu z szefem o wolny czas na treningi. Klub AC Sottevillais, założony w 1898 roku, był prowadzony przez dealera rowerowego, André Bouchera, który miał sklep na Place du Trianon w Sotteville. W klubie, poza Anquetilem, trenowali także Claude LeBer, który w 1955 roku został zawodowym mistrzem pościgu, Jean Jourden, mistrz amatorów świata w 1961 roku, oraz Francis Bazire, który zajął drugie miejsce w amatorskich mistrzostwach świata w 1963 roku.

Boucher trenował swoją grupę najpierw z roweru, a później z Derny. Anquetil robił szybkie postępy i jako amator zwyciężył 16 razy. Jego pierwszym zwycięstwem było Prix Maurice Latour w Rouen 3 maja 1951 roku. W 1952 roku zdobył również Prix de France, Tour de la Manche oraz mistrzostwo Francji w kolarstwie szosowym...