(Bernard Edwards)

Bernard Edwards był amerykańskim basistą, wokalistą, kompozytorem i producentem muzycznym, znanym przede wszystkim z działalności w nurcie disco wraz z gitarzystą Nilem Rodgersami, z którym współzałożył zespół Chic. Linie basowe Edwardsa nie tylko dominowały w brzmieniu Chic i późniejszej erze disco, ale stały się również fundamentem początków hip-hopu, w tym pierwszego hitu tego gatunku „Rapper's Delight”, w którym linia basu Edwardsa z utworu „Good Times” została odtworzona przez muzyków studyjnych, aby raperzy z Sugarhill Gang mogli do niej rapować.

Wraz ze zmianą gustów muzycznych Edwards i Rodgers zajęli się produkcją muzyczną; Edwards przyczynił się do powstania wielkich hitów takich artystów jak Diana Ross, Sister Sledge, Debbie Harry czy Johnny Mathis. Obaj sporadycznie produkowali również utwory wspólnie. Zespół Chic, a w szczególności Edwards, wywarli ogromny wpływ na grupę Duran Duran, zwłaszcza na basistę Johna Taylora, dla którego Edwards stał się mentorem. Edwards był także odpowiedzialny za sformowanie supergrupy The Power Station, łącząc połowę składu Duran Duran (Johna i Andy’ego Taylorów), wokalistę Roberta Palmera oraz perkusistę zespołu Chic, Tony’ego Thompsona, co zaowocowało wielkimi hitami, takimi jak „Some Like It Hot” oraz coverem „Get It On (Bang A Gong)”. Edwards produkował również solowe albumy Roberta Palmera, zaczynając od jego przełomowej płyty „Riptide”.

W 1992 roku zespół Chic reaktywował się i wydał album „Chic-ism”, który odniósł spory sukces. Podczas trasy koncertowej po Japonii w 1996 roku Bernard Edwards zachorował (później zdiagnozowano zapalenie płuc), ale odmówił odwołania koncertu. W trakcie występu kilkakrotnie na moment stracił przytomność, a po zakończeniu show ogłosił, że wraca do hotelu, aby się wyspać. Następnego dnia jego partner muzyczny, Nile Rodgers, znalazł go martwego w pokoju hotelowym. Edwards miał 43 lata.