Willie Best (Willie Best)

Willie Best (Willie Best) - znany z pracy przy tego typu projektach: «The Ghost Breakers» (1940), «The Ghost Breakers» (1940), «High Sierra» (1941), «High Sierra» (1941), «Vivacious Lady» (1938),

William “Willie” Best (27 maja 1916 – 27 lutego 1962), czasami znany jako “Sleep n' Eat”, był amerykańskim aktorem filmowym i telewizyjnym. Best był jednym z pierwszych afroamerykańskich aktorów filmowych i komików, którzy zdobyli szeroką rozpoznawalność. W XXI wieku jego twórczość, podobnie jak twórczość Stepina Fetchita, bywa potępiana, ponieważ często obsadzano go w rolach stereotypowych, leniwych, niewykształconych i/lub prostodusznych postaci w filmach. Spośród 124 filmów, w których wystąpił, otrzymał napisy w co najmniej 77 z nich, co jest niezwyczalne dla afroamerykańskiego aktora epizodycznego. Willie Best pojawił się w ponad stu filmach lat 30. i 40. XX wieku. Chociaż wiele źródeł podaje, że przez lata był wymieniany w czołówce tylko jako „Sleep n' Eat”, Best otrzymał uznanie pod tym pseudonimem zamiast swojego prawdziwego imienia tylko w sześciu filmach: w swoim pierwszym filmie jako aktor epizodyczny (Harold Lloyd’s Feet First) i w Up Pops the Devil (1931), The Monster Walks (1932), Kentucky Kernels i West of the Pecos (oba z 1934) oraz Murder on a Honeymoon (1935). Best początkowo został pokochany jako wspaniały klaun, a później w XX wieku potępiony i litościwy, zanim został zapomniany w historii kina. Hal Roach nazwał go jednym z największych talentów, jakie kiedykolwiek spotkał. Komik Bob Hope również wysoko go cenił, nazywając go „najlepszym aktorem, jakiego znam”, podczas gdy obaj pracowali razem w 1940 roku przy filmie The Ghost Breakers. Jako aktor drugoplanowy, Best, podobnie jak wielu czarnych aktorów jego epoki, był regularnie obsadzany w rolach służących lub pracujących w usługach (chociaż kilka razy grał role nawiązujące do jego wcześniejszego zawodu prywatnego szofera). Często pojawiał się w krótkich rolach komicznych jako tragarz hotelowy, linii lotniczych lub kolejowych, a także jako windziarz, woźny, kamerdyner, kelner, dostawca, a przynajmniej raz jako pilot łodzi motorowej (w filmie Mr. Moto in Danger Island z 1939 roku). Willie Best otrzymywał napisy w większości filmów, co było nietypowe dla „aktorów epizodycznych”, ponieważ większość z nich w latach 30. i 40. nie otrzymywała należnego uznania. Dotyczyło to również białych aktorów w małych rolach, ale czarnoskórzy aktorzy nie byli wymieniani w czołówce nawet wtedy, gdy ich role były większe. W ponad 80 swoich filmach otrzymał konkretną nazwę postaci (a nie tylko proste opisy, takie jak „kelner pokojowy” lub „czyściciel butów”), począwszy od drugiego filmu. Best grał „Chattanooga Brown” w dwóch filmach Charlie Chana —The Red Dragon w 1945 roku i Dangerous Money w 1946 roku. Grał również postać „Hipp” w trzech z sześciu filmów Scattergood Baines z Guy Kibbee, produkowanych przez RKO: Scattergood Baines (1941), Scattergood Survives a Murder (1942) i Cinderella Swings It w 1943 roku. (Aktor Paul White, który grał młodszą wersję „Hipp” Besta w pierwszym filmie, zagrał „Hipp” w kolejnych trzech filmach. Best powrócił do roli w dwóch ostatnich.) Po aresztowaniu za narkotyki, które zakończyło jego karierę filmową, przez pewien czas pracował w telewizji i stał się znany wczesnym widzom telewizyjnym jako „Charlie the Elevator Operator” w CBS's My Little Margie, od 1953 do 1955 roku. Grał również Willie, służącego, majstra i bliskiego przyjaciela tytułowego bohatera ABC’s The Trouble with Father, przez cały okres emisji serialu, od 1950 do 1955 roku.

Najważniejsze dzieła Willie Best (Willie Best)

Cała filmografia Willie Best (Willie Best)