Lajl Talbot (Lyle Talbot)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Lyle Talbot (właśc. Lisle Henderson, ur. 8 lutego 1902, zm. 2 marca 1996) był amerykańskim aktorem teatralnym i filmowym, znanym ze swojej kariery filmowej w latach 1931–1960 oraz występów w telewizji w latach 50. i 60. XX wieku. Przez dziesięć lat grał rolę Joe Randolpha, przyjaciela i sąsiada Ozziego Nelsona w sitcomie ABC „Przygody Ozziego i Harriet”. Karierę filmową rozpoczął pod kontraktem z Warner Brothers we wczesnych latach rozwoju filmu dźwiękowego. Wystąpił w ponad 150 filmach, początkowo jako młody idol ekranu, a później jako aktor charakterystyczny i gwiazda wielu filmów klasy B. Był jednym z założycieli Gildii Aktorów Filmowych i później zasiadał w jej zarządzie. Długą karierę aktorską Talbota opisuje książka jego najmłodszej córki, Margaret Talbot, pisarki w „The New Yorker”, zatytułowana „The Entertainer: Movies, Magic and My Father's Twentieth Century” (Riverhead Books 2012).

Najbardziej znane role filmowe Talbota to występy w filmach „Trzech na jednym zapałce” i „20 000 lat w Sing Sing” (oba z 1932 roku). W „Trenerze uniwersyteckim” (1933) zagrał rolę gwiazdorskiego biegacza z Patem O’Brienem i Dickiem Powellem, w 1934 roku uwikłał się w romans z operową śpiewaczką Grace Moore w filmie „Jedna noc miłości”, a w 1936 roku podążał za Mae West w filmie „W zachód, młody człowieku”. Wystąpił jako gangster w filmach „Ladies They Talk About” i „Heat Lightning”, a także jako lekarz walczący z nałogiem alkoholowym w „Mandalay”. W „Ropie dla lamp Chin” (1935) wystąpił u boku Pata O’Briena.

Wystąpił u boku Ann Dvorak, Carole Lombard, Barbary Stanwyck, Mary Astor, Ginger Rogers, Loretty Young i Shirley Temple, a także dzielił ekran z Humphreyem Bogartem, Spencerem Tracym i Tyrone’em Powerem. Ogółem Talbot wystąpił w około 150 filmach.