(Dominique A)

(Dominique A) - Original Music Composer znany z pracy przy tego typu projektach: «Tralala» (2021), «Tralala» (2021), «The Beating Heart» (0000), «Le cœur qui bat» (0000), «Inrocks Festival 2026» (2026),

urodzony o 17:35

Dominique Ané (ur. 6 października 1968), znany szerzej jako „Dominique A”, to francuski autor tekstów i piosenkarz.

Urodzony 6 października 1968 roku w Provins we Francji, Dominique Ané jest jedynym dzieckiem nauczyciela i gospodyni domowej. Od najmłodszych lat pasjonował się literaturą i muzyką. Interesował się ówczesną muzyką punkową, jednak w wieku 14 lat, na początku lat 80., zaczął doceniać mroczny romantyzm nurtu new wave. Po maturze przez rok studiował nauki humanistyczne, pracując jednocześnie dorywczo, w tym jako pracownik gospodarczy w stacji radiowej FM w Nantes, gdzie mieszkała jego rodzina. Około 16. roku życia założył zespół John Merrick, nazwany tak od bohatera filmu „Słoń człowiek” w reżyserii Davida Lyncha.

Kwartet nagrał winylową płytę z mrocznymi, pełnymi udręki utworami i zagrał szereg koncertów w okolicach Nantes. Później, wspólnie z piosenkarką Katerine, nagrał kilka utworów w innym, bardziej radosnym i żywym stylu.

Na początku lat 90. zaczął nagrywać więcej piosenek, utrzymanych w stylistyce zarówno minimalistycznej, jak i rockowej. Chciał zerwać z tradycyjną chanson, którą uważał za bardziej literacką niż muzyczną. Jego pierwsza płyta CD, wydana przez nantejską wytwórnię Lithium, spotkała się z uznaniem krytyki, w tym prestiżowego magazynu alternatywnego Les Inrockuptibles oraz Bernarda Lenoir, nazywanego „francuskim Johnem Peelem”. Co więcej, jego utwór „Le Courage des oiseaux” (Odwaga ptaków) stał się podziemnym hitem.

Od 1992 roku zaczął występować coraz częściej na żywo, zarówno z zespołem wspierającym, jak i solo. Sukces komercyjny przyszedł w 1995 roku wraz z singlem „Le twenty-two bar” z albumu „La Mémoire Neuve”, jednak sukces ten pozostawił w Dominique gorzki posmak, gdyż uważał on, że piosenka jest wyjątkowo słabo napisana.

W 2000 roku skomponował muzykę do czarnej komedii Antoine'a Desrosières'a pt. „Banqueroute”.

Dominique wymienia jako swoje inspiracje zespoły Orchestral Manoeuvres in the Dark (OMD) oraz Suicide.

W 2001 roku, na albumie „Auguri” wyprodukowanym przez Johna Parisha, nagrał cover utworu grupy Polyphonic Size pt. „Je t'ai Toujours Aimee”.

Odkrycie przez Dominique mrocznego albumu Alaina Bashunga z 2002 roku pt. „L'Imprudence” wstrząsnęło nim do tego stopnia, że podał w wątpliwość własną twórczość i postanowił zbadać inne metody pracy. Zdecydował się stworzyć to, co uważał za pierwszą część muzycznej kapsuły czasu – wydanie w formie longboxa zatytułowane „Le Détour”. Poprosił fanów o napisanie o ich relacji z jego muzyką, a niektóre z tych listów zostały opublikowane w książeczce dołączonej do albumu.

Przy kolejnej płycie chciał eksperymentować i w konsekwencji po raz pierwszy oddał kontrolę nad albumem w ręce osób trzecich – zespołowi, który produkował „L'Imprudence”. Wynikiem była płyta „Tout sera comme avant” (Wszystko będzie jak dawniej), wydana w 2004 roku. Niestety wielu fanów miało trudności ze zrozumieniem i zaakceptowaniem zmiany muzycznej, jaką reprezentował ten album. W tym samym czasie Dominique grał wiele koncertów w różnych aranżacjach: z big-bandem, z minimalistycznym akompaniamentem lub zupełnie sam (eksperymentując z oversamplingiem). ...

Źródło: Artykuł „Dominique A” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Dominique A)

Cała filmografia (Dominique A)