Gil Gerard (Gil Gerard)

Gilbert C. Gerard jest amerykańskim aktorem, najbardziej znanym z roli kapitana Williama „Bucka” Rogersa w serialu telewizyjnym „Buck Rogers w XXVI wieku” z lat 1979–81.

Gerard pracował jako chemik przemysłowy i w ciągu kilku lat od rozpoczęcia pracy został kierownikiem regionalnym dużej firmy chemicznej kierowanej przez gubernatora Winthropa Rockefellera. Pracodawcy Gerarda zadeklarowali, że mianują go wiceprezesem firmy, jeśli zrobi studia magisterskie, więc zrezygnował z pracy, zamiast tłumaczyć, że nie posiada nawet dyplomu licencjata.

Wyjechał następnie do Nowego Jorku, gdzie w ciągu dnia studiował aktorstwo, a w nocy prowadził taksówkę. Pewnego razu Gerard zabrał pasażera, który wykazał żywe zainteresowanie problemami nieznanych, bezrobotnych aktorów. Powiedział Gerardowi, aby za kilka dni pojawił się na planie filmu „Historia miłości”, który był wówczas kręcony w Nowym Jorku. Gdy Gerard dotarł na miejsce, zatrudniono go jako statystę. Później tego samego dnia wytypowano go do małej roli, jednak nie znalazła się ona w ostatecznej wersji filmu.

Przez kolejne kilka lat większość swoich występów aktorskich realizował w 400 reklamach telewizyjnych, w tym jako rzecznik firmy Ford Motor Company. Po niewielkich rolach w „Some of My Best Friends Are...” oraz „Man on a Swing”, Gerard otrzymał znaczącą rolę w dziennej operze mydlanej „The Doctors”. Gerard założył własną firmę produkcyjną w partnerstwie z pisarzem-producentem, współnapisał scenariusz filmu „Hooch” i sfilmował go jako projekt z główną rolą dla siebie. Po ukończeniu „Hooch”, wystąpił w „Ransom for Alice!” oraz w produkcji studia Universal „Airport '77”. Gościnny występ w „Domku na prerii” zrobił wrażenie na producencie i aktorze Michaelu Landonie, który obsadził go w głównej roli w telewizyjnym filmie „Killing Stone” z 1978 roku.

Następnie Gerard otrzymał swoją najsłynniejszą rolę kapitana Williama „Bucka” Rogersa w serialu „Buck Rogers w XXVI wieku”, który emitowano w latach 1979–81, przy czym pełnometrażowy odcinek pilotażowy wszedł do kin na kilka miesięcy przed pierwszą emisją serialu. Później wystąpił w wielu innych programach telewizyjnych i filmach, w tym w głównych rolach w telewizyjnym filmie „Hear No Evil” z 1982 roku (jako Dragon) oraz w krótkotrwałych serialach „Sidekicks” i „E.A.R.T.H. Force”.

W 1992 roku Gerard prowadził reality show „Code 3”, a w pozostałej części lat 90. pojawiał się gościnnie w różnych programach telewizyjnych, m.in. w „Fish Police”, „Brotherly Love”, „The Big Easy”, „Days of Our Lives” i „Pacific Blue”.

W styczniu 2007 roku Gerard był bohaterem godzinnego filmu dokumentalnego „Action Hero Makeover” na kanale Discovery Health, który dokumentował jego roczne postępy po ratującej życie operacji mini-bypassu żołądka w październiku 2005 roku. Według programu od 40 lat zmagał się z nadwagą, chudnąc tylko po to, by ponownie przybrać na wadze. W czasie produkcji programu jego waga wzrosła do ponad 350 funtów (159 kg). W ciągu dziesięciu miesięcy schudł łącznie 145 funtów (66 kg).

Gerard i jego partnerka z serialu „Buck Rogers”, Erin Gray, ponownie zagrali razem w 2007 roku w filmie telewizyjnym „Nuclear Hurricane”, a także powrócili do uniwersum Bucka Rogersa, wcielając się w rodziców swoich postaci w odcinku pilotażowym internetowej serii Jamesa Cawleya „Buck Rogers Begins” w 2009 roku.

Gerard wystąpił gościnnie jako admirał Jack Sheehan w odcinku „Kitumba” z 1 stycznia 2014 roku w fanowskim serialu internetowym „Star Trek: Phase II”.

W 2015 roku Gerard użyczył głosu Megatronusowi w „Transformers: Robots in Disguise”.