(Pierre Chenal)

(Pierre Chenal) - Reżyser, Scenarzysta znany z pracy przy tego typu projektach: «Crime and Punishment» (1935), «Crime et Châtiment» (1935), «Crime et Châtiment» (1935), «Crime et Châtiment» (1935),

Philippe Cohen, znany jako Pierre Chenal, był francuskim reżyserem, urodzonym 5 grudnia 1904 roku w Brukseli, a zmarłym 23 grudnia 1990 roku w La Garenne-Colombes.

Chenal zajmuje niejednoznaczne miejsce w historii kina francuskiego: będąc stosunkowo mało znanym, jest katalogowany jako twórca, który pozostawił po sobie skromną liczbę dzieł. Jednak jego szczegółowa filmografia zdaje się wskazywać na coś przeciwnego. Jego pierwsze krótkometrażowe filmy z lat 30. były dokumentami, w których reżyser posługiwał się realizmem społecznym. „Małe zawody Paryża” (1932) czy „Francuskie miasto kina” cechowały się ambicjami dydaktycznymi, co stawiało go wówczas w szeregach innowatorów.

W całej swojej twórczości Pierre Chenal zachował upodobanie do atmosfery przesyconej prawdą, w której ukazywano kwestie społeczne. Stąd jego wyraźna skłonność do adaptacji dzieł literackich współczesnych mu autorów: od Marcela Aymé zapożyczył tytuł jednego ze swoich pierwszych pełnometrażowych filmów, „Ulica bez nazwy” (1933); sięgnął po Pirandello w „Człowieku znikąd” (1937); ekranizował „Buntowników z Elsinore” Jacka Londona oraz przekształcił powieść Jamesa Caina „Listonosz zawsze dzwoni dwa razy” w film „Ostatni zakręt”.

Pierre Chenal kochał aktorów i angażował największe gwiazdy. Jego talent cenili Louis Jouvet, Robert Le Vigan, Michel Simon, Pierre Blanchar, Viviane Romance i Albert Préjean. W 1940 roku kariera reżysera potoczyła się nowym torem, gdy w czasie wojny udał się do Argentyny i Chile. Nakręcił tam kilka drugorzędnych filmów, a następnie powrócił do Francji z komediowymi zamierzeniami, które zrealizował w „Clochemerle” (1947). W 1948 roku Chenal wrócił do Argentyny, gdzie zaadaptował „Czarną krew” amerykańskiego powieściarza nurtu noir, Richarda Wrighta. Później rozwinął pasję do thrillerów i kilkakrotnie eksperymentował z tym gatunkiem. Jednak „Szturm na miasto” (1958), „Bestia na tropie” (1959) oraz „Zabójca zna muzykę” (1963) nie są uważane za jego najlepsze filmy.

Najważniejsze dzieła (Pierre Chenal)

Cała filmografia (Pierre Chenal)