Marie Windsor (Marie Windsor)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Marie Windsor (urodzona jako Emily Marie Bertelsen; 11 grudnia 1919 – 10 grudnia 2000) była aktorką znaną jako „Królowa filmów klasy B” ze względu na występy w ogromnej liczbie niskobudżetowych produkcji oraz filmach noir.

Po kilku latach pracy jako telefonistka, aktorka teatralna i radiowa oraz statystka i aktorka epizodyczna w filmach, Windsor zaczęła grać role główne na wielkim ekranie w 1947 roku.

Jej pierwszy kontrakt filmowy z Warner Bros. w 1942 roku był wynikiem pisania żartów i przesyłania ich do Jacka Benny’ego. Windsor wspominała, że wysyłała gagi pod nazwiskiem M.E. Windsor, „ponieważ bałam się, że może być uprzedzony do kobiety piszącej żarty”. Kiedy Benny w końcu poznał Windsor, „był oszołomiony jej urodą” i zlecił producentowi podpisanie z nią kontraktu. Po okresie współpracy z Metro-Goldwyn-Mayer, gdzie studio „podpisało z nią umowę, obsadziło w dwóch małych rolach, a potem szybko o niej zapomniało”, w 1948 roku podpisała siedmioletni kontrakt z The Enterprise Studios.

Pierwszą zapadającą w pamięć rolą aktorki była rola uwodzicielki Edny Tucker w filmie „Siła zła” z 1948 roku, w którym zagrała u boku Johna Garfielda. Wystąpiła w licznych filmach noir lat 50., w tym w „Snajperze”, „Wąskim marginesie”, „Mieście, które nigdy nie śpi” oraz w filmie o napadzie w reżyserii Stanleya Kubricka pt. „Zabójstwo”, gdzie wcieliła się w postać intrygującej żony bohatera granego przez Elishę Cooka Jr. Spróbowała również swoich sił w science fiction w wydanym w 1953 roku filmie „Kobiety-koty z Księżyca”. Windsor zagrała u boku Randolpha Scotta w filmie „Łowca nagród” (1954).

Później Windsor przeniosła się do telewizji. W 1954 roku wystąpiła jako Belle Starr w premierowym odcinku serialu „Stories of the Century”. W 1962 roku w odcinku „The Wanted Man” serialu „Lawman” zagrała Ann Jesse, kobietę umierającą podczas porodu. Pojawiła się w takich programach jak „Maverick”, „Bat Masterson”, „Perry Mason”, „Bourbon Street Beat”, „Niesamowity Hulk”, „Rawhide”, „General Hospital”, „Salem's Lot” (miniserial) oraz „Murder, She Wrote”.

Windsor pracowała systematycznie przez lata 60. i 70., a na ekranie pojawiała się mniej więcej raz w roku aż do lat 90., grając swoją ostatnią rolę w 1991 roku w wieku 72 lat.

Windsor posiada gwiazdę przy 1549 N. Vine Street w sekcji filmowej Alei Gwiazd w Hollywood. Została ona odsłonięta 19 stycznia 1983 roku. Znajdowała się w gronie 500 gwiazd nominowanych do wyboru 50 największych legend amerykańskiego kina w ramach projektu „100 lat” Amerykańskiego Instytutu Filmowego.

W 1987 roku Windsor otrzymała nagrodę Los Angeles Drama Critics Circle dla najlepszej aktorki za rolę w spektaklu „The Bar Off Melrose”. Otrzymała również nagrodę im. Ralpha Morgana od Screen Actors Guild za pracę w zarządzie tej organizacji.