(Michel Crozier)

(Michel Crozier) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Laissez-faire» (2015), «Laissez-faire» (2015),

Michel Crozier (6 listopada 1922, Sainte-Menehould, Marna – 24 maja 2013, Paryż) był francuskim socjologiem i członkiem Académie des sciences morales et politiques od 1999 roku do śmierci. Był również członkiem American Academy of Arts and Sciences, American Philosophical Society oraz laureatem Prix Alexis de Tocqueville (1997).

Michel Crozier nie został socjologiem z wykształcenia. Został nim w wyniku przełomowego doświadczenia w analizie społecznej, które stało się możliwe dzięki amerykańskiemu stypendium, które wykorzystał do studiowania ruchu robotniczego w Stanach Zjednoczonych. Po początkowych studiach z zakresu biznesu (HEC Paris, 1943) i prawa, spędził czternaście miesięcy podróżując po USA w bezpośrednich powojennych latach, przeprowadzając wywiady z członkami i urzędnikami związków zawodowych, poznając amerykański ruch robotniczy i amerykańskie społeczeństwo w ogóle. Po powrocie do Francji opublikował książkę na temat tych badań i dołączył do Francuskiego Narodowego Centrum Badań Naukowych jako socjolog.

W 1953 roku przeprowadził swoje pierwsze badania nad pracownikami umysłowymi w Francuskim Banku Pocztowym. Publikacja wyników tych badań (Petits Fonctionnaires au travail) umocniła jego reputację jako socjologa pracy umysłowej i zapoczątkowała serię nowych badań terenowych dotyczących towarzystw ubezpieczeniowych, dużego banku państwowego i, wreszcie, francuskiego monopolu tytoniowego. W 1959 roku został zaproszony do Center for Advanced Study in the Behavioral Sciences w Palo Alto. Tam rozpoczął opracowywanie i pisanie tego, co ostatecznie stało się Fenomenem biurokratycznym, opublikowanym najpierw po angielsku w 1964 roku, a następnie po francusku. W tej książce, która ustanowiła socjologię organizacji jako dyscyplinę we Francji, Michel Crozier nakreślił podstawy tego, co później stało się „strategiczną analizą organizacji”.

Międzynarodowy sukces Fenomenu biurokratycznego zapewnił mu reputację i środki na założenie Centrum Socjologii Organizacji (CSO), niewielkiej grupy badawczej młodych socjologów, z którymi rozpoczął nowy program badawczy dotyczący francuskiej administracji i zmian, oraz kontynuował teoretyczne i metodologiczne rozwinięcie swojego podejścia do badania organizacji. W 1977 roku, wspólnie z Erhardem Friedbergiem, opublikował L’Acteur et le système (Aktor i system, 1981, Chicago University Press), esej naukowy, który wywarł duży wpływ we Francji i Europie kontynentalnej. W nim autorzy przedstawili podejście do badania organizacji i innych mniej sformalizowanych systemów działania, szczegółowo opisując założenia teoretyczne i metodologiczne, które za nim stoją. Sposób, w jaki organizacje i systemy funkcjonują, jest przez nich konceptualizowany jako wynikający ze struktur gry, które kanalizują i stabilizują stosunki władzy i targów między zestawem strategicznie współzależnych aktorów. ...

Najważniejsze dzieła (Michel Crozier)

Cała filmografia (Michel Crozier)