(Jean Guillou)

Jean Victor Arthur Guillou (18 kwietnia 1930 – 26 stycznia 2019) był francuskim kompozytorem, organistą, pianistą i pedagogiem. Od 1963 do 2015 roku pełnił funkcję organisty tytularnego w kościele Saint-Eustache w Paryżu; był szeroko znany jako kompozytor muzyki instrumentalnej i wokalnej z naciskiem na organy, improwizator oraz konsultant budowniczych organów. Przez kilka dziesięcioleci prowadził regularne klasy mistrzowskie w Zurychu i Paryżu.

Guillou urodził się w Angers. Po pierwszych studiach z zakresu gry na pianinie i organach, w wieku 12 lat został organistą w kościele św. Sergiusza w Angers. Studiował w Konserwatorium Paryskim pod kierunkiem Marcela Dupré, Maurice'a Duruflé i Oliviera Messiaena. W 1952 roku, będąc wciąż studentem, Guillou wykonał premierę swojej organowej transkrypcji „Oferty muzycznej” Johanna Sebastiana Bacha w Erskine and American United Church w Montrealu w Kanadzie. W 1955 roku przyjął stanowisko profesora organów i kompozycji w Instytucie Muzyki Sakralnej w Lizbonie. W tym czasie napisał swoje pierwsze kompozycje („Fantaisie op. 1”, „Colloque nr 1” oraz części „Colloque nr 2”). Z powodów zdrowotnych Guillou przeszedł długotrwałe leczenie w Berlinie i w 1958 roku przeniósł się do tego miasta. Przez następne pięć lat skomponował liczne utwory i nagrał swoje pierwsze płyty w kościele Lutherkirche oraz kościele św. Macieja. W tym czasie poznał kompozytora Maxa Baumanna, który napisał dla Guillou swoje pierwsze utwory organowe („Invocation op. 67 nr 5”, „Trois pièces brèves op. 67 nr 6”, „Psalmi op. 67 nr 2”); Guillou zaprezentował je podczas koncertu 20 stycznia 1963 roku w kościele św. Macieja w Berlinie. W 1963 roku powrócił do Paryża, gdzie został mianowany organistą tytularnym w Saint-Eustache, zastępując André Marchala. W wrześniu 2014 roku otrzymał tytuł Organiste Titulaire Emerite w Saint-Eustache, a w marcu 2015 roku zakończył 52-letnią służbę jako organista tej świątyni, przekazując obowiązki dwóm współtytularnym następcom. 22 kwietnia 1966 roku Guillou zadebiutował w Filharmonii Berlińskiej, gdzie z okazji pięćdziesiątej rocznicy śmierci Maxa Regera wykonał „Fantazję i fugę na motywie BACH op. 46”. 6 października 1966 roku w Filharmonii Berlińskiej Guillou zaprezentował światową premierę swojego utworu organowego „Pour le Tombeau de Colbert”.

Cieszył się światową sławą jako organista koncertowy i improwizator. Dodatkowo często występował jako pianista. Wykonał angielską i francuską premierę Sonaty fortepianowej b-moll Juliusa Reubke.

Zaangażowanie Guillou w budowę organów doprowadziło do współpracy z kilkoma budowniczymi i powstania nowych instrumentów, m.in. w Tonhalle w Zurychu oraz w Auditorio de Tenerife.

Skomponował ponad 90 utworów – w tym muzykę organową, kameralną i orkiestrową – a także liczne transkrypcje na organy, pierwotnie publikowane przez wydawnictwo Éditions Alphonse Leduc od 2000 roku, a później przez Schott Music w Moguncji. Ponadto wydał ponad 100 nagrań (m.in. dla wytwórni Philips, Dorian, Festivo, Decca, Augure), w tym kompletne utwory organowe Johanna Sebastiana Bacha, Césara Francka i Roberta Schumanna, liczne improwizacje (np. „Visions Cosmiques” z grudnia 1968 r. lub „Jeux d'orgue” z 20 października 1969 r., obie ponownie wydane w 2010 r. przez Universal-Decca), a także większość własnych kompozycji organowych na serii siedmiu płyt CD (2010) dla wytwórni Universal-Decca. ...